Museums Vledder

Pers

"Het leukste museum dat we de laatste tijd bezocht hebben", volgens een bezoeker. Twee, eigenlijk drie museums in één gebouw. Op de eerste verdieping: het MUSEUM VALSE KUNST, het enige museum voor valse kunst ter wereld, maar als je binnenkomt wacht je gelijkvloers ook een aangename verrassing: het MUSEUM HEDENDAAGSE GRAFIEK, nog een uniek museum. Andere museums hebben meestal ook wel grafiek, maar zien het niet als hoofdzaak, ze doen het er even bij. In Vledder is het 'core business', een kernactiviteit.

Gelijkvloers vind je ook de derde verrassing: het MUSEUM HEDENDAAGSE GLASKUNST. Niet uniek, want al veel langer bestaat in Leerdam het Nationale Glasmuseum. Vledder is het meest internationaal: de beste Nederlandse glaskunstenaars meten zich met de besten uit de rest van Europa. In Vledder richt zich de aandacht meer op de multipel, in oplaag gemaakte glaskunst, zoals ook bij grafiek van elk kunstwerk een oplage bestaat.

Van een litho van Appel, een ets van Picasso of een zeefdruk van Andy Warhol worden bijv. honderd eksemplaren gemaakt, getekend en ondertekend door de meester zelf, maar elk wel met een verschillend nummer. Het grote voordeel van grafiek en van een multipel in de glaskunst is de veel lagere prijs: een olieverfschilderij van Karel Appel kost twee ton, maar een litho in een oplage van 100 kost maar een honderste daarvan: € 2000. In de museumwinkel van de Museums Vledder kun je het schilderij niet kopen, maar de litho wel.

Hieronder vindt u de persberichten die in 2005 zijn uitgegeven. Persberichten uit andere jaren zijn ingedeeld naar publicatiejaar.

PERSBERICHTEN 2005:

EVERT MUSCH IN MUSEUMS VLEDDER (25-11-2005)

Evert Musch is een man van mooie dingen. Hij houdt ervan en maakt ze zelf. Hij kent de geschiedenis van de kunst, weet van kunstenaars en stromingen, verzamelt veel van wat hem daar boeit. Hij is intelligent en heeft respekt voor nieuwigheden. Hij maakt zijn keuzes en voor zichzelf komt hij dan uitbij de weergave van de werkelijkheid zonder al te veel dubbele bodems. Bij Evert Musch weet je snel waar je aan toe bent. Hij schildert de werkelijkheid zonder zich te verbergen achter symboliek, modieuze tendensen of mystieke sluiers. Zijn werk is transparant, helder en oprecht.

Maar hij doet wél wat een goede kunstenaar doet: Hij opent ogen. Hij laat je zien wat jezelf niet ziet of nóg niet ziet. Zijn schilderijen en tekeningen zijn met kunstenaarsogen gezien. Het beeld is door hem vastgelegd en als wij dan wat langer kijken - en dat doe je bij een schilderij - dan zien wij het ook. Langzamerhand zien wij wat de kunstenaar al veel eerder zag. Zo’n kunstenaar met een vooruitziende blik, in de letterlijke zin van het woord, is Evert Musch.

En dat is hij al jaren; al in zijn begintijd, in 1938, maar ook nu, bijna zeventig jaar later. Hij kan ons nog steeds leren kijken. Wat wil Evert Musch ons laten zien? Wat schildert hij? Evert Musch vindt mensen interessant, mensen portretteert hij, hij peilt hun karakters, hij probeert hun geheimen te doorgronden. Maar ook landschappen boeien hem zeer en de woningen van mensen. In Frankrijk heeft hij die veel geschilderd en daar mag hij ook graag en met liefde over vertellen.

Maar zijn grote liefde is toch wel Drenthe. Evert Musch is een geboren Groninger, heeft tientallen jaren lesgegeven aan de Groninger Akademie Minerva. Maar hij is nu al jaren Drent, woont in Drenthe, is medeoprichter van het Drents Schildergenootschap (1954). Hij is onderscheiden met de Kulturele prijs van Drenthe (1985). In 1988 was er de grote overzichtstentoonstelling in het Drents museum. Hij heeft zich ook altijd druk gemaakt om Drenthe. Hij beschermt Drenthe als dat nodig is: maakt een panoramisch schilderij van de Drentse Aa als protest tegen de voorgenomen kanalisering van die rivier (1946), hij organiseert een protesttentoonstelling tegen het plan voor een militair oefenterrein (1984).

Het is mede aan dat soort protesten te danken dat we nu het gebied nog ongeschonden kunnen zien en het kunnen uitroepen tot het mooiste natuurgebied van Nederland. Evert Musch is zo Drents als het maar zijn kan en het werd tijd dat er nu 17 jaar later weer eens iets van al dat moois dat Evert Musch de wereld heeft geschonken te zien zou zijn. En waar kan dat nu beter dan in het andere Drentse kunstmuseum: de Museums Vledder.

Evert Musch bereidt de tentoonstelling voor (1)

Evert Musch bereidt de tentoonstelling voor (2)

POPPENHUIZEN IN MUSEUMS VLEDDER (05-10-2005)

Oktobermaand Kindermaand wordt steeds leuker. Het idee om kinderen gratis toe te laten tot museums en andere instellingen slaat geweldig aan. Steeds meer kinderen bezoeken een museum, vaak met hun ouders, grootouders, buren of kennissen. De vele aktiviteiten die speciaal voor kinderen worden georganiseerd trekken steeds meer publiek, want ook grote mensen genieten ervan. Zelfs koningin Beatrix komt er voor naar Drenthe. Naast de aktiviteiten worden ook ekstra tentoonstellingen ingericht. In de Museums Vledder zijn deze oktobermaand poppenhuizen tentoongesteld, gemaakt door mevrouw Renée de Jonge in Friesland.

GLASKASTELEN BOUWEN (02-10-2005)

Kinderen maken kunst in Vledder

Stralende ogen, lachende gezichten. Dat is nog eens een gaaf museum! Met een prachtig zelfgebouwd glaskasteel gingen ze naar huis. Enkele tientallen kinderen waren te gast in de Museums Vledder. Ze hadden gratis toegang, want het is oktober en dan kun je in Drenthe voor niks naar een museum. Duizenden kinderen maken daar gebruik van. Bijna ieder museum doet wel iets ekstra’s, waardoor het nog leuker wordt dan anders. In de parktuin van Museums Vledder is glaskunstenaar Hermione Velthuis een vaste eksposant. Tientallen van haar tuinschilderijen en -beelden zijn daar te zien en nu leerde ze kinderen om ook iets moois te maken van glas. En met sukses: onder haar deskundige leiding wist ieder kind zichzelf te overtreffen en een meesterstuk te maken.

Samen met anderen zijn Hermione Velthuis en de Museums Vledder uitgenodigd op zaterdag 8 oktober in Veenhuizen aan Koningin Beatrix te laten zien wat er voor kinderen in Drenthe allemaal te doen is. Een unieke gelegenheid om er eens over na te denken of het Drentse voorbeeld niet tot het hele land kan worden uitgebreid. Oktobermaand kindermaand zou best een landelijke verspreiding verdienen. Wie de jeugd heeft… Ieder kind doet er graag aan mee.

En voor een museum is het ook niet verkeerd!

KONINKLIJK BEZOEK AAN DRENTHE (23-09-2005)

Koningin Beatrix bezoekt achter elkaar de provincies van Nederland en op zaterdag 8 oktober is Drenthe aan de beurt. Zij bezoekt dan Veenhuizen, waar op de binnenplaats van het gevangenismuseum een tent is gebouwd, waarin de Drentse museums en andere culturele instellingen zich presenteren. Dat heeft te maken met oktobermaand kindermaand, waarbij kinderen in de basisschoolleeftijd (4-12 jarigen) gratis naar het museum kunnen. Dat kan op alle zondagen in de maand oktober en soms ook op zaterdag. Van de gratis attrakties zijn de leukste uitverkoren om in deze tent aanwezig te zijn, zodat onze koningin niet door de hele provincie hoeft te rennen om het allemaal te kunnen meemaken.

Het motto van deze, destijds door gedeputeerde Margriet Brink verzonnen, aktiviteiten luidt: In oktober staat Drenthe op zijn kop. De kaart van Drenthe in het leuke boekje dat aan alle schoolkinderen is uitgereikt staat dus ook op zijn kop met Zuidwolde, Meppel en Coevorden bovenaan en Eelde, Roden en Peize aan de onderkant. Dezelfde kaart ligt ook als tapijt op de vloer van de tent, zodat Hare Majesteit niet kan verdwalen.

Uit elke Drentse gemeente is een aktiviteit gekozen. In Tynaarlo laat het Klompenmuseum uit Eelde de kinderen een scheepje maken van een klomp, ze kunnen tingieten in Zuidwolde, striptekenen in Assen, dansen in Midden Drenthe, Dreinse verhalen luusteren in Hoogeveen, zingen in Meppel. De Museums Vledder mogen Westerveld vertegenwoordigen. De glaskunstenaar Hermione Velthuis gaat met een aantal 8-12 jarigen een glaskasteel bouwen. Daar komt UV lijm aan te pas en dus moeten de bouwers een zonnebril op en handschoenen aan zodat ze geen last van zonnebrand hebben onder de UV lampen. De Drentse kinderen zullen de koningin eens laten zien wat ze allemaal kunnen.

De boekjes waar het allemaal in staat zijn in alle museums nog te krijgen en ook de VVV heeft ze. En bij de webstee www.kindermaand.nl is het hele programma te raadplegen.

GRATIS KAART VOOR BOSBUS (PRIJS BIJ DE CHAUFFEUR € 8,-) (26-08-2005)

De bosbus rijdt nog op:

di en wo 30 en 31 augustus
do, vr, en za 1, 2 en 3 september
wo, do en vr 7, 8 en 9 september
wo, do en vr 14, 15 en 16 september

Daarna stopt dit openbaar vervoer weer tot volgend jaar. Wij bieden jullie, zoalng de voorraad strekt, gratis kaartjes aan, ook voor jullie oude moedertje of voor jullie kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen.

Deze oude Zwitserse postbus stinkt niet meer naar Dieselolie, maar naar patat. Hij is omgebouwd en loopt nu op koolzaadolie. Goed voor het miljeu en de koolzaadboeren.

Je stapt bijv. in Vledder op, bij ons voor de deur om 9.34 uur. In Diever bekijk je de kerk en het Schultehuis en om 10.20 uur pak je de bus naar Ruinen, waar je om 11.14 uur aankomt. Daar stort je je in het levendige dorpsleven, bezoekt de kudde schapen op de hei of in de Schaapskooi, of het bezoekerscentrum als je ff geen schapen meer kunt zien. Je neemt een patatje met een in koolzaadolie gebakken kroket. (Hoeft niet, kan.) Om 13.21 ga je weer terug via belangrijke plaatsen als Wittelte en Oldendiever, waar Peter Kuipers (in de winter) op zijn midwinterhoorn blaast en zijn overbuurman Wiegel niet.

In Diever pak je vervolgens om 14.00 uur de bus naar Appelscha waar je om 14.48 aankomt. Daar kun je met het grut naar pretpark Duinenzathe en om 16.48 uur weer terug naar Vledder, waar je dan om 17.31 aankomt. Moe maar voldaan en geurend als een Belgische zak (met frites).

Als oma niet naar het pretpark wil, kun je ook naar het bezoekerscentrum van het Drents-Friese wold in Terwisscha of een natuurwandeling gaan maken. Een boekje met wandelingen is ook gratis bij ons verkrijgbaar.

Allerlei andere reisschema's zijn mogelijk. De Kaele dunen, het Planetron, een galerie, het rustieke Zorgvlied, de Tuinen van Frederiksoord, het opwindende Doldersum met zijn boekenhotel en zijn grafheuvels. Alles is mogelijk.

WIE GAAT ER NU NAAR VLEDDER? (10-07-2005)

Vroeger was Ik, Jan Cremer een boek dat je niet mocht lezen van je moeder. Te eksplisiet over seks, te openhartig, te veel schuttingwoorden. Nu is JAN CREMER vooral een kunstenaar die kleurige landschappen maakt, met goudgele korenschoven en felgekleurde typisch Nederlandse bollenvelden. De moeders van nu hebben het graag aan de wand en nodigen hun kinderen uit er vooral goed naar te kijken.

Jan Cremers verjaardag: 20 april (litho)

De levensstijl van ANTON HEIJBOER was vroeger ook al niets voor moeder. Vader wou er nog wel over nadenken. Een man met drie of meer vrouwen. Foei! Anton Heijboer was kunstenaar. Zijn levensstijl had hij waarschijnlijk niet in Drenthe opgedaan. Toch woonde en werkte hij daar. Hij is medeoprichter van het Drents Schildergenootschap. Hij is pas dood, maar zijn werk is terug in Drenthe.

ROB SCHOLTE leeft ook nogal schilderachtig, doet nogal opvallende dingen. Hij maakt het grootste schilderij ter wereld (in Japan, 18 meter hoog). Hij verliest beide benen door een handgranaat. Hij geeft een tijdschrift uit dat al na twee nummers ter ziele gaat. Hij wordt professor aan de kunstakademie in Kassel. Hij wordt de eerste (en de laatste) direkteur van een multimedia omroep, ook al ter ziele. Maar hij maakt ook grafiek. En die is in Vledder te zien. Springlevend werk in een grote variëteit.

Rob Scholte: Piet Heyn (zeefdruk)

BRAM VAN VELDE (1895-1981) is de bekendste Nederlandse abstrakte kunstenaar sinds Mondriaan. Piet Mondriaan maakte zijn wereldschokkende kunst vooral in de jaren twintig en dertig, Bram van Velde pas na de Tweede Wereldoorlog. Daarvoor woonde hij al eens in Worpswede, een dorp in Duitsland waar een aantal kunstenaars wereldberoemd werden. Hij trok naar Parijs, Corsica, Mallorca en weer naar Parijs. Overal was hij straatarm. Pas in de jaren zestig begon hij goed te verkopen en na zijn dood bracht zijn werk recordprijzen op. In 1990 werd bij Sotheby’s Amsterdam een gouache (plakkaatverf op papier) geveild voor ƒ 977.550,00 – bijna een miljoen gulden. Gouaches zijn in Vledder niet te zien. Wel veel litho’s (steendrukken).

Vrij onbekend, behalve bij de kenners is JAN SCHOONHOVEN (1914-1994). Opgeleid tot kunstenaar (Akademie Den Haag 1930-1934) kon ook hij niet van zijn kunst leven. Hij had een baan bij de PTT. In de jaren vijftig had hij kontakten met de schilders van de Cobragroep, maar hij wordt meestal ingedeeld bij de Informelen van Armando, Henderikse, Henk Peeters, Bram Bogart, de Nulgroep, de Nederlandse versie van de Zerogroep uit Düsseldorf, die tegen de regels van de geometrische abstraktie was en een een niet aan regels gebonden abstraktie propageerde. Hij werd afgevaardigd naar prestigieuze tentoonstellingen als de Biënnale in São Paulo en de Dokumenta in Kassel (1968 en 1977). Hij kreeg tentoonstellingen in Abteiberg (Mönchengladbach), de Kunsthalle (Hamburg) en het Stedelijk (Amsterdam). Schoonhoven werd vooral bekend door zijn witte reliëfs, bestaande uit een raster van rechthoekige vakjes. Op veilingen brengen die nu vele tienduizenden op. In Vledder is informeler werk te zien, een grafiekserie (Formatie , 1987), veel vrijere abstraktie.

Corneille: Rose tree litho 1982

Anderen in Vledder te zien: APPEL, CORNEILLE, BRANDS, ROOSKENS, JESSE, KEES VAN DONGEN, enz.

Deze tentoonstelling duurt t/m 31 augustus 2005. Zie verder de agenda voor een overzicht van lopende, verwachte en eerdere tentoonstellingen.

PRINS FREDERIK IN VLEDDER-FREDERIKSOORD (02-05-2005)

Prins Frederik - naar hem werd Frederiksoord genoemd - staat centraal in een van de nieuwe tentoonstellingen in Museums Vledder. Historische gravures tonen de prins in verschillende fasen van zijn leven. Er zijn schitterend gegraveerde glazen uit die tijd. Beide kun je in een Museum voor Grafiek en Glas verwachten. Wat minder voor de hand liggen de attributen van de vrijmetselarij. Prins Frederik (1797-1881), de langstlevende Oranje vóór Juliana, was Grootmeester van de Orde van Vrijmetselaren onder het Grootoosten der Nederlanden. Ook hedendaagse kunstenaars lieten zich inspireren, zoals Piet van der Maaden.

In de achttiende en negentiende eeuw gingen mensen nadenken over de leefbaarheid van Nederland. Er werden allerlei organisaties opgericht die de Nederlanders een grotere welvaart en een groter welzijn zouden kunnen bezorgen.

In 1717 (Londen) en 1721 (Rotterdam) werd de Orde van Vrijmetselaren opgericht.
In 1752 de Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen
In 1784 (Edam) de Maatschappij tot ’t Nut van ’t Algemeen.
In 1806 de Koninklijke Akademie van wetenschappen (door koning Lodewijk Napoleon).
In 1824 (op initiatief van de koning Willem I) de Nederlandsche Handelmaatschappij.
In 1818 de Maatschappij van Weldadigheid.

De Maatschappij van Weldadigheid stichtte Frederiksoord, Wilhelminaoord, Boschoord in de gemeente Vledder (Drenthe) en Willemsoord net over de provinciegrens in Overijssel. Mensen zonder bestaan uit de steden kregen de mogelijkheid een bestaan op te bouwen in de landbouw op het platteland. Ze kregen gratis onderwijs voor de kinderen en medische verzorging. Doordat het onderwijs verplicht was werd in feite de leerplicht ingevoerd. In de rest van Nederland gebeurde dat pas in 1901. Prins Frederik was voorzitter van het hoofdbestuur van de Maatschappij.

Prins Frederik als jonge man

Oranjeprinsen zijn vaak zeer geliefd net als Oranje vorsten. Soms is dat verdiend, soms niet. Met Prins Frederik waren de meeste Nederlanders tevreden en blij. Hij was de tweede zoon van Koning Willem I en Prinses Wilhelmina van Pruisen. Prins Frederik (voluit Willem Frederik Karel – geboren 1797 in Berlijn, overleden 1881 in Wassenaar) was de tweede zoon van een van onze betere vorsten: Koning Willem I.

Dorpenband

De tentoonstelling in Museums Vledder is georganiseerd in verband met aktiviteiten die tot doel hebben en band te smeden tussen bovengenoemde dorpen en een vergelijkbaar projekt in Zambia waar de "Colonies of Benevolence", die met veel sukses aan het werk zijn gegaan, kunnen profiteren van de vroegere ervaringen in Nederland. Dat zal daar als een bemoediging worden ervaren. Er zijn al kontakten op velerlei gebied. Er is in Zambia een Hotel Frederiksoord van start gegaan met steun van zijn naamgenoot in Nederland. De kunstenaar Geoffrey Phiri is nu in Nederland. Een aantal van zijn olieverfschilderijen zijn, als aanvulling op de tentoonstelling, in Museums Vledder te zien.

Keeper of the shrine, Geoffrey Phiri, acrylverf op doek

Benefiet-fietstocht

Er wordt een benefiet-fietstocht gehouden op zaterdag 14 mei. De start is tussen 9.30 uur en 13.15 uur vanaf het parkeerterrein van Park Frederiksoord. Onderweg worden lezingen gehouden. Je fietst van lezing naar lezing en afhankelijk van de roete is de totale lengte minstens 20 en hoogstens 40 km lang. Deelname € 15,- Inlichtingen bij de VVV Westerveld Drenthe, kantoor Vledder. Tel. 0521- 381433.
De zondag daarna is er een lezing in de Trouwzaal van Museums Vledder (zie agenda). Deze lezing is geheel gratis.

VLEDDER IN ITALIA (16-04-2005)

Vledder is niet bepaald het centrum van de wereld, maar de glaskunst daar is van wereldklasse. Elke dag komen er bezoekers in de Museums Vledder die verzuchten: "Dit had ik eerder moeten weten. Wat is hier veel moois te zien."

De nieuwe tentoonstelling van Italiaanse glaskunst van nu verbaast de bezoeker. Er zijn een aantal grote namen te zien: Venini, Salviati, Seguso. Namen die je in belangrijke glasmuseums tegen komt: in het Corning Museum of Glass in Corning (New-York), in het Mingei Museum in San Diego (Californië), in het glasmuseum van Venetië, in Parijs, in Londen en dus ook in Vledder.

De glasstudio van Salviati is al gesticht in de 19de eeuw door de advokaat Salviati die de glaskunst van Murano van de ondergang wilde redden en op een hoger nivo wilde brengen. Paolo Venini (1895-1959), ook al advokaat, wilde hetzelfde en stichtte in 1921 zijn nu zeer bekende glasstudio. Hij ontwierp zelf prachtige vazen, kommen en schalen, die nu op veilingen hoge prijzen opbrengen. Na zijn dood worden andere topkunstenaars ingezet om de kwaliteit te handhaven zoals Fulvio Bianconi (1915-1996), de beroemde Fin Tapio Wirkkala (1915-1985) en de architekt van het Groninger museum Alessandro Mendini (1931). Belangrijke stukken van al deze kunstenaars zijn in de tentoonstelling te zien.

De grote Italiaanse glaskunst komt al duizend jaar lang uit Venetië. Uit Murano om precies te zijn. Dat is een eiland in de lagune van Venetië; je kunt er met de watertram naar toe. In de middeleeuwen vormden de glasovens in de stad Venetië zelf een groot gevaar. De hele stad zou kunnen afbranden als er iets mis ging. Daarom werd de glasfabricage overgebracht naar het eiland Murano. Vanaf de elfde eeuw wordt daar al glas gemaakt. Nergens ter wereld is zoveel ervaring samengebald. Bijna iedereen in Murano heeft iets met glas te maken. Als vroeger een plaatselijke glasblazer verliefd werd op bij voorbeeld een Nederlands meisje en zijn in Nederland gemaakte glasprodukten hier op de markt bracht, dan werd hij niet oud. Een huurmoordenaar, gestuurd vanuit Venetië, zou hem vermoorden. Op het verspreiden van het vakmanschap naar elders stond de doodstraf.

Natuurlijk wordt er in Murano ook veel troep getoond. Bijna alles wat de toerist te zien krijgt is slecht van kwaliteit, pure kitsch. Vaak niet eens in Italië gemaakt, maar in China, Hongkong of in Oost Europa. Je moet echt zoeken naar de goede kunstenaars. Je moet er een beetje de weg weten. Wat namen kennen: Alfredo Barbini, Archimede Seguso, Cesare Sent, Alberto Donà. Van deze toppers is vooral Archimede Seguso (1909-2001?) in Vledder goed vertegenwoordigd. Veel van zijn latere werken zijn er te zien. Seguso werkte ook veel samen met de inmiddels overleden modekoning Versace. Daarvan zijn ook voorbeelden in de tentoonstelling opgenomen.

Van de jongeren is vooral Massimiliano Schiavon, geboren in 1971 in Murano, de moeite waard. Zijn werk kun je een openbaring noemen. Al in de late jaren tachtig werkt hij als glasblazer in allerlei plaatselijke studio’s. In 1998 gaat hij in de glasstudio van zijn vader aan het werk. Samen met de meesterglasblazer Claudio Zama, maar ook met behulp van zijn eigen ervaringen en technieken begint hij steeds mooier glas te maken. De hoogtepunten daarvan staan in Vledder. Betere glaskunst is in Nederland nergens te vinden.

BESCHILDERDE PAASEIEREN IN MUSEUMS VLEDDER (20-03-2005)

Met de paasdagen gaan de Museums Vledder weer open. Dat wordt gevierd met een speciale paastentoonstelling naast de gebruikelijke van hedendaagse grafiek en glaskunst. Iedereen heeft wel eens paaseieren versierd, maar vaak zal dat geen kunst genoemd mogen worden. In Vledder is dat anders. De verzameling beschilderde eieren die daar te zien is heeft zeker artistieke kwaliteiten. Verschillende kunstenaars uit binnen- en buitenland zijn daar te zien. De meeste eieren komen uit de kollektie van de Stichting Versierde Eieren uit Arnhem. Als aanvulling worden in Vledder een aantal eieren getoond uit de eigen kollektie.

Het is bekend dat vooral in de glaskunst het ei als vorm wordt gehanteerd. Daarvan worden er een aantal getoond van bekende glaskunstenaars als vader en zoon Robert en Antoine Pierini uit Frankrijk en de Schotse kunstenaars van Caithness. Ook Archimede Seguso, Venini en de modekoning Versace uit Italië hebben met het eimotief gewerkt. De Braziliaan Francisco Brennand maakt eieren in keramiek, geen verzamelgebied van de Museums in Vledder maar een vakantieaankoop, net als de beschilderde uitgeblazen eieren uit Bali. Chinezen beschilderen eieren met een klein krom penseeltje aan de binnenkant en om te zorgen dat je dat je dat kunt zien, nemen zij daar gelukkig alleen maar glazen eieren voor.

De kollektie uit Arnhem is gewoon op de buitenkant van allerlei soorten uitgeblazen eieren geschilderd en staan op een hoog nivo. Het paasei is een symbool van nieuw leven en de kleuren versterken dat nog eens. Na de grauwe en wat kleurloze winterperiode breekt de lente weer aan met zijn nieuwe frisse kleuren. De natuur doet zijn best ons weer op te vrolijken na al die winterse somberheid en de kunstenaars doen daar nog een schepje bovenop. U zult er van opknappen!