Museums Vledder

Pers

"Het leukste museum dat we de laatste tijd bezocht hebben", volgens een bezoeker. Twee, eigenlijk drie museums in één gebouw. Op de eerste verdieping: het MUSEUM VALSE KUNST, het enige museum voor valse kunst ter wereld, maar als je binnenkomt wacht je gelijkvloers ook een aangename verrassing: het MUSEUM HEDENDAAGSE GRAFIEK, nog een uniek museum. Andere museums hebben meestal ook wel grafiek, maar zien het niet als hoofdzaak, ze doen het er even bij. In Vledder is het 'core business', een kernactiviteit.

Gelijkvloers vind je ook de derde verrassing: het MUSEUM HEDENDAAGSE GLASKUNST. Niet uniek, want al veel langer bestaat in Leerdam het Nationale Glasmuseum. Vledder is het meest internationaal: de beste Nederlandse glaskunstenaars meten zich met de besten uit de rest van Europa. In Vledder richt zich de aandacht meer op de multipel, in oplaag gemaakte glaskunst, zoals ook bij grafiek van elk kunstwerk een oplage bestaat.

Van een litho van Appel, een ets van Picasso of een zeefdruk van Andy Warhol worden bijv. honderd eksemplaren gemaakt, getekend en ondertekend door de meester zelf, maar elk wel met een verschillend nummer. Het grote voordeel van grafiek en van een multipel in de glaskunst is de veel lagere prijs: een olieverfschilderij van Karel Appel kost twee ton, maar een litho in een oplage van 100 kost maar een honderste daarvan: € 2000. In de museumwinkel van de Museums Vledder kun je het schilderij niet kopen, maar de litho wel.

Hieronder vindt u de persberichten die in 2007 zijn uitgegeven. Persberichten uit andere jaren zijn ingedeeld naar publicatiejaar.

PERSBERICHTEN 2007:

STORMLOOP OP KUNST JAAP DOES (22-12-2007)

De gevoelige verhalen in de pers over de kunstenaar die opgenomen moest worden wegens ernstig geheugenverlies hebben veel lezers ontroerd. Dat leidde tot veel bezoek. De bodemprijzen voor zijn werk -alles moest de deur uit- droegen daar ook toe bij. Vaak werd er meer dan één werk uitgezocht. Er was een echtpaar dat met drie schilderijen naar huis was gegaan, 's middags terugkwam voor nog eens drie en de volgende morgen nummer zeven ook nog meenam. De werken vlogen weg. Dat leidde tot lege plekken aan de wand in Vledder. Inmiddels zijn die weer aangevuld met vele werken die van de lijstenmaker zijn teruggekomen

Jaap Does, werk van de 17 jarige Does is nu te koop

Ook zijn er werken van andere Drentse kunstenaars en verzamelaars. Het karakter van de tentoonstelling is ingrijpend veranderd, wat er aan de ene kant afgaat komt er aan de andere kant weer bij. Elke dag is het weer anders. Er is dus nog altijd veel te zien en te koop, maar inmiddels is het een groepstentoonstelling geworden met Jaap Does als een van de groep.

JAAP DOES NOG GOEDKOPER (22-12-2007)

In de laatste week van dit seizoen 2 t/m 6 januari 2008 worden de laatste werken van Jaap Does verkocht tegen nog lagere prijzen. Museums Vledder heeft geen plek om ze op te slaan, dus alles moet weg.

KITSCH, MAAR OOK KUNST. KERSTKITSCH (22-12-2007)

Museums Vledder wordt altijd veel bezocht in de kerstvakantie. Het is er dan ook ekstra leuk: het museum is in de kerstsfeer, er klinkt de bijpassende muziek, er is een kleine tentoonstelling van de met Kerstmis verbonden 'kitsch'

Vooral kinderen vinden dat prachtig. Op maandag en dinsdag zijn de Museums Vledder altijd gesloten: 24 en 25 december en ook 31 december en 1 januari zijn ze daar dus dicht, maar op Tweede kerstdag, woensdag 26 december, kunt u er terecht. Verder altijd van woensdag t/m zondag tussen 11 en 16 uur t/m 6 januari 2008. Daarna begint de winterstop die duurt tot Pasen (26 maart).

BEZOEKERSAANTALLEN MUSEUMS VLEDDER WEER OMHOOG (22-12-2007)

Het aantal bezoekers van 1 april t/m 30 november was 16643. Het recordbezoek van vorig jaar van 16299 is dus nu al overtroffen. Naar schatting wordt het bezoeksaantal voor 2007 ongeveer 18000. Menig gerenommeerd museum zal daar jaloers op zijn. Museums Vledder hoort nu zeker bij de grote drie kunstmuseums in Drenthe. Na het Drents Museum in Assen en de Buitenplaats in Eelde heeft nu ook Zuidwest Drenthe een kunstmuseum dat meetelt.

JAAP DOES EN ZIJN VAKGENOTEN, Drentse kunst in Museums Vledder (02-12-2007)

In Vledder woonde tot voor kort de kunstschilder Does, geboren in 1924 in Koog a/d Zaan. Een professionele kunstenaar opgeleid aan de Rijksakademie in Amsterdam. Na de dood van zijn vrouw Inge woonde hij alleen in dat grote huis aan de Wapserweg. Hij deed zijn boodschappen in de plaatselijke winkels en de Vleddersen vonden hem goedig en vriendelijk. Begin 2007 was zijn gezondheid zo achteruitgegaan dat hij moest worden opgenomen. Nu woont hij in Meppel in de Schiphorst. Familie heeft hij niet meer, ook niet van zijn vrouws kant. In zijn huis en atelier stonden nog tientallen schilderijen, aquarellen en tekeningen. Het huis komt in de verkoop en moet dus leeg. De kunst, impressionistisch meestal, wordt nu verkocht in Museums Vledder. Alles moet verkocht worden, want er is geen plaats meer voor opslag in de grafiekdepots van het museum. Kopers krijgen het werk meteen mee naar huis.

Jaap Does in de tuin van de Museums Vledder

Jaap Does ( circa 1985) bij het gemeentehuis, nu Museums Vledder

Als er zoveel verkocht wordt dat er lege plekken ontstaan in de tentoonstelling – en door de lage prijzen is dat wel de verwachting - komen op die lege plekken andere kunstenaars van en uit Drenthe te hangen. Enkele namen: J.J. van der Sande Bakhuysen, Jan Zondag,Joop Nijmeijer, Hein Kray, Jannie Jalving, George van Haecht, Frans Bultje, W.B. Tholen, Moulijn en tientallen anderen. Diverse verzamelaars hebben al hun medewerking toegezegd en gaan hun te verkopen werken aanbieden. In december 2006 werd ook zo’n verkooptentoonstelling georganiseerd en dat was een groot succes. Iedere verzamelaar wil regelmatig zijn kollektie uitbreiden en als hij dan geen plaats meer heeft verkoopt hij wat. Zo roeleert de kunst en is iedereen tevreden.

In Museums Vledder hangen nu tientallen werken te wachten op een koper. Wegens het bijzondere karakter van de verkoop liggen de prijzen ver beneden die van de schilder destijds. Een unieke kans om een schilderij aan te schaffen van een schilder uit Drenthe tegen een bodemprijs. De werken zijn zonodig eerst schoongemaakt, gerestaureerd en van nieuwe lijsten voorzien. De tentoonstelling is een lust voor het oog, niet in het minst door de vele bloemstillevens, een specialiteit van de schilder. Er zijn ook andere stillevens en landschappen. Voor de liefhebbers zijn er naakten, soms in een fors formaat en schilderijen uit vakantielanden in Zuid Europa. Prijzen van een tientje tot enkele honderden. Je kunt je geld in deze maand besteden aan te veel eten of drinken. Je kunt er ook kunst voor kopen. En dat is misschien veel gezonder.

EKSTRA OPTREDEN FRANK VAN RIJN, DE WERELDFIETSER (18-11-2007)

Voor de lezing van Frank van Rijn, de wereldfietser, over Georgië en Armenië, vrijdagavond (16 november) was een enorme belangstelling. Een overvolle zaal luisterde met grote aandacht naar de verhalen over zijn ontmoeting met de president Saakasjvili, die met een Nederlandse vrouw (Sandra Roelofs) getrouwd is. Frank fietste een heel eind samen met Sandra’s sportieve vader door Georgië. Hij weet over zijn reizen met veel humor te vertellen en dat weten zo langzamerhand al heel wat mensen. De animo was dan ook zo groot dat een flink aantal belangstellenden moest worden gevraagd een week later te komen. En voor die tweede voorstelling zijn er nog plaatsen vrij.

Op vrijdag 23 november 2007 organiseren Moe’s Tuin en Museums Vledder NOG een avond met Frank van Rijn.

Plaats: Theehuis Moe’s tuin (De Hoek 41 in Vledder, bij de Brink)
Tijd: vrijdag 23 nov. 2007 20.00 uur, zaal open 19.30 uur
Toegang: € 8 Aanmelden: 0521 38 00 90

FRANK VAN RIJN, WERELDFIETSER (03-11-2007)

Frank van Rijn, de wereldfietser, is medio oktober teruggekeerd van een reis naar de Balkan, Bulgarije, Turkije en Georgië. Hij was in Georgië op uitnodiging van de vrouw van de president van dat land, Sandra Roelofs. Hij fietste door Georgië samen met de Sandra's vader, Eduard Roelofs. President Saakasjvili ontving Frank en toonde zich zeer geïnteresseerd in de belevenissen van de fietsers. Het Georgische televisiejournaal bracht 's avonds verslag uit en zo kwam dat een Doldersumse Drent te zien was voor alle Georgiërs. Iedereen was uiterst vriendelijk voor hem daar, behalve de honden. Die zien niet zo vaak een fietser voorbijkomen en denken kennelijk dat je zulke fenomenen moet afschrikken, door er in te bijten. Frank werd dus in zijn kont gebeten door een ongemanierde hond, wat hem dwong snel een injektie te gaan halen. Frank zal in zijn lezing ingaan op de natuur en cultuur van de landen waar hij doorheen kwam. Mogelijk dat ook zijn visie op het verschijnsel hond te horen is en zijn woordkeuze onmiddellijk nadat hij gebeten was. En zijn visie op de wegen, soms niet meer dan keienpaden.

Of Frank invloed heeft gehad op het besluit van Georgië om Nederland bij te staan in Uruzgan met 200 militairen en een aantal helikopters is een vraag die wellicht gesteld kan worden. Het belooft zeker een interessante lezing te worden, zoals we van Frank gewend zijn. Als Frank thuis is woont hij in het Drentse Doldersum in het gebied dat steeds bekender wordt onder de naam Saxonia.

De lezing wordt georganiseerd door Museums Vledder en Moe's tuin en zal worden gehouden op vrijdag 16 november om 20.00 uur (zaal open 19.30 uur) in het theehuis van Moe's tuin, de Hoek 41 te Vledder. De entreeprijs bedraagt € 8,-. Gezien de verwachte grote belangstelling is reserveren vooraf noodzakelijk: 0521 380090

WAT IS DUURZAAM WONEN? (30-09-2007)

In het kader van de Week van de Geschiedenis geeft Hans Uylenburg een lezing WONEN IN VERLEDEN EN HEDEN, DUURZAAM WONEN IN DE TOEKOMST? (maquettes, meubelen, dia's, verhalen) in de:

Trouwzaal van Museums Vledder
op vrijdag 12 oktober 2007
Aanvang 19.30 uur. (Zaal open 19.00 uur).

Gratis toegang, koffie, thee of een frisdrank. U aangeboden door Museums Vledder. Aanmelden is plezierig, maar niet absoluut noodzakelijk: 052 1 38 33 52.

Heeft Jan des Bouvrie gelijk als hij Nederland probeert over te halen iedere trend bij het inrichten van de woning te volgen en om de paar jaar je oude meubelen weg te donderen? Om dan vervolgens voor duizenden euro's nieuwe spullen te kopen, liefst bij Jan zelf natuurlijk en graag zo duur mogelijk. Het meegaan met iedere modegril is goed voor de handel, maar niet zo goed voor een duurzame wereld. Voor nieuwe meubelen worden bomen gekapt. Produktie betekent gebruik van energie en grondstoffen en veroorzaakt hoe dan ook vervuiling.

Hans Uylenburg uit Frederiksoord heeft er over nagedacht. Hij denkt dat je geld kunt besparen door niet aan iedere mode mee te doen. Koop meubelen van de beste kwaliteit en goed 'design', maar kies voor tijdloze ontwerpen. Er zijn ontwerpen van 80 jaar geleden die nu nog steeds als modern worden gezien.

Wassily stoelen, Marcel Breuer (1925). Tugendhat tafel, Mies van der Rohe (1929)in Museums Vledder.

Uylenburg wil het 'dynamisch wonen' propageren. Richt je huis zo in dat het je niet na enkele jaren gaat vervelen, omdat je modieus hebt gekocht. Vorm en kleur gaan je dan later tegenstaan en lijken hopeloos verouderd. Je kunt met simpele middelen je huis inrichten zodat je er gelukkig bent. Geef je interieur je eigen stempel door de planten die je neerzet, door vazen die je mooi vindt, door schilderijen en andere kunst. Als je dan na een paar jaar behoefte aan verandering hebt, wissel dan eens van schilderij. Hang het tijdelijk bij je kinderen, leen het aan goede vrienden of zet het een jaar op zolder. Geef iets een nieuw verfje.

Hans Uylenburg werkte bij de Stichting Goed Wonen, schreef een tiental boeken over interieurarchitektuur, hield radiopraatjes, schreef voor Het Parool en het tijdschrift Goed Wonen. Hij zat in het hoofbestuur van de Consumentenbond, was betrokken bij het testen van de kwaliteit van parket, gordijnstoffen, leer voor meubelstoffering e.d. Hij is als vrijwilliger op veel plaatsen aktief o.a. als rondleider in Museums Vledder. Zijn laatste boek Wonen doe je zelf, zal door sponsoring tegen sterk gereduceerde prijs te koop zijn. De auteur heeft zich bereid verklaard zijn werk te signeren.

NIEUWSTE AANWINSTEN: MUSEUMS VLEDDER EKSPANDEERT EN POEREMETEERT (23-09-2007)

De kollektie valse kunst van Museums Vledder wordt steeds groter. Grotendeels door schenkingen. Soms door mensen die ongewild een vals werk hebben aangeschaft (van Permeke). Soms door een kunsthandelaar die na research ontdekte dat een werk vals is (Rob Scholte). Ook wel doordat een kunstenaar als oefening een schilderij heeft nageschilderd (Rembrandt), soms ook een kopie uit vroeger tijden, destijd besteld door iemand die echt werk niet kon of wilde betalen (Vermeer). Nu is de ruimte in Vledder beperkt en om ruimte te maken werd onlangs de Vledderse Nachtwacht van Rembrandt, meer dan twee meter breed, ondergebracht in de lobby van Hotel Wesseling in Dwingeloo.

Nieuwste aanwinsten: 1. REMBRANDT (kopie)

Zelfportret op 34-jarige leeftijd, zonder hulp gemaakt door een 19-jarige leerling van het Grafisch Lyceum in Amsterdam, die zichzelf heeft leren schilderen.

Nieuwste aanwinsten: 2. Een (valse) ROB SCHOLTE

foto van Rob Scholte Iedereen kent Rob Scholte. Door zijn werk, zijn flamboyante persoonlijkheid, door het schilderen van wat mogelijk het grootste schilderij van de wereld is, te zien in Holland Village in Nagasaki Japan. Soms ook door de aanslag die in 1994 gepleegd werd op hem en zijn toenmalige partner Micky Hoogendijk, waarbij hij beide benen en zij haar baby verloor.

	Voorkant: vals
Achterkant: ook vals

Idee, compositie, kleur en spanning vormen samen de wetmatigheid, waaraan elk van mijn schilderijen moet voldoen. Maar primair is natuurlijk de drive, waarmee het tot stand wordt gebracht".

Scholte werd geboren in Amsterdam. Hij woonde in Castricum, Doorn en Heiloo. Van 1977 tot 1982 was hij student aan de Gerrit Rietveld Akademie in Amsterdam. Hij ontwikkelde zich tot een van de belangrijkste kunstenaars van ons land die ook buiten ons land sukses had.

Nieuwste aanwinsten: 3. Een (valse) PERMEKE

Constant Permeke (1886-1952) was een ekspressionistisch schilder. Hij wordt gezien als belangrijkste schilder van het Vlaamse expressionisme. Het bankbiljet van 1000 frank was aan Constant Permeke gewijd.

Nieuwste aanwinsten: 4. Een kopie van JAN VERMEER: ‘Straatje’.

Het straatje in Delft (circa 1657-1658) Museum Valse Kunst Vledder, olieverf op paneel, 50 x 40 cm, In het Rijksmuseum: olieverf op doek, 54.3 x 44 cm. Als een kunstenaar in een museum een werk zat te kopiëren, mocht hij nooit het zelfde formaat maken, om verwisseling met het echte schilderij te voorkomen.

De kunstwerken zijn permanent in Museums Vledder te bezichtigen.

KUNT U MIJ DE WEG NAAR SAXONIA VERTELLEN? (15-07-2007)

Saxonia, dat zegt sommige mensen niks. Maar u zult het steeds meer tegenkomen. Saxonia, de vrijstaat voor genieters, is een nieuw merk voor vakantiegangers. Voor kortere en langere vakanties. Topvakanties in het land van belofte. Een land vol aardige, gastvrije mensen die alles doen om hun gasten een onvergetelijke vakantie te bezorgen. Een land zonder verveelde of onbeschofte obers, zonder taksichauffeurs die proberen je een poot uit te draaien, een veilig land waar je overal en altijd de straat op kunt, zonder angst te hebben beroofd te worden.

Alles kun je daar in dat Saxonia: leuke dingen om te doen. Wandelen op de mooiste wandelpaden, fietsen door het mooiste en meest afwisselende landschap, eten van het beste. Gezond en eerlijk voedsel bereid door vakbekwame koks. In een lekker klimaat: het regent er maar 11% van de tijd. Maar als het dan eens regenachtig is, dan kun je interessante attrakties bezoeken van Europees formaat in de mooiste dorpen van de wereld of in een gezellig oud vestingstadje. Prachtige historische gebouwen, zonnige terrasjes, leuke restaurantjes, uitstekende hotels. En overal vriendelijke mensen, die je groeten ook al hebben ze je nooit eerder gezien. Wil je ballonvaren of zweefvliegen, kanoën, zeilen of roeien? Alles is mogelijk.

Kortom: een kompleet gebied waar iedere bezoeker zich gelukkig zal voelen. De Saxoniaan is een gelukkig, tevreden en evenwichtig mens die gastvrij en vriendelijk is en anderen graag wil laten delen in zijn geluk. In zo’n gebied zou je willen wonen. Er zijn daar veel mensen die hun fiets nooit op slot zetten. De criminaliteit is de laagste in Europa. Het is er schoon; er ligt nauwelijks zwerfvuil, de muren zijn vrij van grafitti. Voetbalsupporters zijn er echte liefhebbers die een leuke pot voetbal willen en geen knokpartijen.

Je kunt er gewoon gaan wonen, maar de stakkers voor wie dat onmogelijk is, kunnen er altijd een dag of wat gaan logeren, om er iets van mee te maken. Maar dan moet je wel weten waar dit luilekkerland zich bevindt. Waar ligt die Vrijstaat voor genieters? Hoe kom je er?

Vertel het niet verder. Veel Nederlanders kunnen er in anderhalf uur zijn. Per trein vanaf Utrecht, vanaf Amsterdam 10 minuten meer. Per auto: Neem of de A1, de A2, de A27 of de A50. Daarna de A28 en A32. Als u een afslag ziet met een van de welluidende namen Vledder, Havelte, Dwingeloo, Diever, Havelterberg, Giethoorn, Steenwijk, Frederiksoord, Noordwolde, aarzel niet. Neem de afslag! En als het dan mooi wordt, dan bent u in Saxonia. De treinstations vanwaar u per fiets of te voet Saxonia kunt verkennen heten Steenwijk, Meppel, Wolvega of Beilen. Daar zijn ook bussen.

Nuttige Saxonia adressen:

www.saxonia.nl

De webstee van de museums van de initiatiefnemers:

www.museums-vledder.nl
www.miramar-zeemuseum.nl
www.dekoloniehof.nl

De webstee van de vier gemeenten die samen Saxonia vormen:

Westerveld Drenthe: www.gemeentewesterveld.nl
Steenwijkerland Overijssel: www.steenwijkerland.nl
Ooststellingwerf Friesland: www.ooststellingwerf.nl
Weststellingwerf Friesland: www.weststellingwerf.nl

De webstee van de Nationale Parken in Saxonia:

Drents-Friese Wold: www.nationaalpark-drents-friese-wold.nl
Dwingelderveld: www.nationaalpark-dwingelderveld.nl
Weerribben: www.npdeweerribben.nl
De Wieden: www.natuurmonumenten.nl

De webstee van het begeleidend buro (Joop Janssen): www.fondsduursaam.nl
E-mail webmeester: Gabriëlla Esselbrugge

EXOTISCHE KUNST IN VLEDDER (01-07-2007)

In de Museums Vledder kun je de gekste dingen meemaken. De grafiek van deze tijd die er normaal aan de wanden hangt wordt de komende tijd vervangen door kunst uit verre landen. Dat doen ze daar in Vledder wel meer. Erna en Henk Plenter reizen graag en waar ze ook komen, ze hebben altijd een warme belangstelling voor de kunst van het land. Als de prijs het toelaat wordt er een representatieve selektie van de beste objekten aangeschaft om die later te kunnen tentoonstellen.

Het is al weer een paar jaar geleden dat in Vledder de Balinese kunst werd getoond. Nu is het de beurt aan de kunst van een aantal landen, waarvan vooral die van India sterk aan die van Bali doet denken. De meest voorkomende godsdienst in beide landen is het Hindoeïsme, waar van oudsher de beeldkultuur sterk werd bevorderd. Ook in India is de neerslag van de godsdienstige overtuigingen in het werk terug te vinden. Het is interessant om de kunst van beide eens naast elkaar te zien en daarom hangt er ook een aantal werken van Balinese kunstenaars.

Daarnaast is er outsiderkunst uit Brazilië. In de buurt van de grote stad Recife, ooit een Nederlandse kolonie onder Johan Maurits van Nassau (1604 Dillenburg - 1679 Kleef), ligt Olinda, een fraai gelegen voorstad waar veel kunstenaars hun schilderijen aan de man brengen en anderen hun pottenbakkerskunst verkopen aan de toeristen.

Een geheel eigen karakter heeft het werk van de Marokkaanse kunstenaars van de school van Essaouira, een havenplaats aan de Atlantische kust. Sommige werken in pointillistische trant, andere wat abstrakter, maar altijd met alle vlakken nog weer versierd met griebeltjes en priegelwerk.

Viêt Nam heeft kunstenaars die nog het meest de hoofdstroom in de kunst benaderen, maar ook andere die gewoon leuke traditionele beelden produceren.

Bij de kunst van Haïti denk je meteen aan naïeve kunst, vrolijke vaak ongemengde kleuren, soms een zwak perspektief, met sterk gestilleerde figuren - bijna sjablonenkunst- en altijd het doek helemaal volgeschilderd. Je verdenkt deze schilders er altijd van dat ze een bepaald schilderij al honderd keer eerder hebben gemaakt. Echt wat vaak genoemd wordt 'airport art'. Bij de anderen hierboven genoemd heb je dat niet. Daar zit veel meer vakmanschap en liefde voor het vak achter.

Op de San Blas eilandengroep bij Panama wonen de Kuna indianen, waarvan de vrouwen heel goed zijn in het maken van tekstielapplikaties. De kleurige produkten die dan ontstaan gebruiken ze voor hun kleding, maar verkopen ze ook wel aan toeristen, die ze later in hun eigen land gaan inlijsten en als kunst aan de wand hangen. Ook van deze Mola kunst zijn in Vledder voorbeelden te zien. Een groot gedeelte van de tentoonstelling mag verkocht worden.

NAÏEVE KUNST/OUTSIDER KUNST

Eksotische kunst is een term waarbij iedereen vraagt: Wat is dat? Wat versta je daar onder? Bij naïeve kunst is dat iets minder het geval. Naïef betekent natuurlijk, ongekunsteld, eenvoudig. Niks kunstmatigs dus, eigenlijk een tegenstroom in de kunst, die de officiële kunst dwingt tot nadenken over en bezinning op zijn uitgangspunten In Zwolle was een aantal jaren het museum De Stadshof aktief, dat aandacht vroeg voor deze interessante vorm van kunst. Hoewel veel bezoekers het een leuk museum vonden, is het uit Zwolle verdwenen. De 6000 werken die de kollektie telde, zijn door de Stichting Collectie De Stadshof nu ondergebracht in het Museum Dr Ghislain in het Belgische Gent.

Blijkbaar had de overheid er niet voldoende voor over: als er bezuinigd moet worden dan is kultuur vaak het slachtoffer, vooral in het oosten en het noorden van ons land. De Drentse gedeputeerde Rein Munniksma wees Minister Plasterk op de discrepantie tussen de bedragen die voor cultuur beschikbaar worden gesteld in de Randstad en die in de randprovincies. Voor de Amsterdammer is er beschikbaar € 216, voor de Drent € 0,32. Zwolle ligt dichter bij Drenthe dan bij Amsterdam en je mag aannemen dat Museum De Stadshof in Zwolle had kunnen overleven bij een wat hoger subsidieniveau.

Is het de moeite waard om je te verdiepen in deze kunstvorm? Het gaat immers om kunstenaars die niet in de hoofdstroom van de hedendaagse kunst te vinden zijn, de museums voor hedendaagse kunst kopen deze werken niet aan, de grote verzamelaars laten ze links liggen. De 'outsiders' die deze kunst beoefenen zijn niet op een kunstakademie gevormd, vinden perspektief, stofuitdrukking, kleurenleer, de techniek van het schilderen e.d. niet erg belangrijk. Bovendien zijn de beoefenaars van deze kunst vaak eenvoudig, weinig cultureel gericht, soms wat kinderlijk, primitief, of zelfs geestelijk in de war. Zij kunnen niet de werkelijkheid weergeven of zelf maar benaderen. Hun kunst lijkt nergens naar.

Dit moge zo zijn maar bedenk wel dat de schilders van Cobra als Appel en Corneille toch in dit soort kunst de inspiratie vonden voor hún kunst, een kunst die inmiddels wel duidelijk in de hoofdstroom aanwezig is. Zij wilden de kunst het spontane, niet geremde geven van de kindertekening en van de volkskunst in bijvoorbeeld Afrika. Bedenk ook dat de bekendste moderne schilder van Zwitserland Paul Klee in een aantal werken de kunst afkeek van zijn zoontje en de bekende surrealist Max Ernst zich liet inspireren door het werk van psychiatrische patiënten.

Toen aan het eind van de 19de eeuw de kunst enorm veranderde door de uitvinding van de fotografie en het minder belangrijk werd dat kunst ergens op leek ging ook de erkende kunstenaar meer schilderen wat hij voelde en minder wat hij zag. Dat leidde duidelijk tot een verkleining van de afstand tussen de hoofdstroom en de alternatieve naïeve kunst. De gewone museumbezoeker doet eigenlijk nooit moeilijk over de naïeven, maar vaak wel over Klee of over Appel. Voor velen van deze bezoekers zijn de naïeve outsiders een opstappertje, zij hebben een nuttige brugfunktie. Vooral voor museumbezoekers die nog wat moeite hebben met de hedendaagse kunst. De Museums Vledder proberen al jarenlang begrip te kweken voor de nieuwe kunst en daarin past deze tentoonstelling van eksotische kunst uit verre landen.

MUSEUMS VLEDDER PER ROLLS-ROYCE (13-06-2007)

Liefhebbers van bijzondere auto's houden ook van bijzondere museums. Zaterdag zullen in Vledder auto's te zien zijn waarvan de meeste mensen alleen maar dromen. Dertig bezoekers zullen 's middags per Bentley of Rolls-Royce naar Vledder komen om daar de diverse museumafdelingen te bezoeken. Ze horen de verhalen over echte kunst, zowel hedendaagse glaskunst als grafiek, maar doen ook de spannende rondleiding door de valse kunst.

	Of specifiek de afgebeelde auto's zullen komen is lang niet zeker. Zeker is dat er ook auto's komen van andere merken. En ook dat een aantal bezoekers komt op de fiets of de vouwfiets.

VMBO STAD EN ESCH NAAR MUSEUMS VLEDDER (27-05-2007)

In het onderwijs van vandaag is CKV (Culturele en Kunstzinnige Vorming) een belangrijk onderdeel. Ook als je later in de techniek, de handel , op kantoor of in de zorg gaat werken. Stad en Esch in Meppel heeft dat goed begrepen. Je moet later goed zijn in je werk, maar je moet ook gelukkig worden. Een kompleet en evenwichtig mens. Alle derde jaars studenten van de lokatie Randweg gaan op 31 mei en 1 juni kennismaken met Museums Vledder en de manier waarop ze daar met kunst omspringen.

Stad + Esch Diever komt daar al jaren, tot plezier van de leerlingen. Dat was voor afdelingsleider Jaap Schipper, die in Vledder woont, reden om ook voor zijn studenten iets te organiseren. Diever fietst naar Vledder, maar om iedereen vanuit Meppel te laten fietsen leek niet zo efficiënt. Daarom is er een buspendeldienst georganiseerd die een kleine driehonderd studenten en docenten van Meppel naar Vledder zal brengen en weer terug.

In Vledder zijn ze daar blij mee. Erna Jansen van Museums Vledder: ‘Als de jongelui de smaak te pakken hebben gekregen komen ze later graag terug. Iedereen wil graag mooie dingen aan de wand en wij hopen dat ze bij ons leren zien hoe ze dat het beste kunnen aanpakken. De oubollige wandversiering van vroeger willen ze niet, het moet hipper, kleuriger, vrolijker. Maar valse kunst willen ze natuurlijk ook niet en wij leren ze hoe ze kunnen vermijden dat ze daarmee bedonderd worden.’

Henk Plenter vult aan: ‘Als je jong bent dan wil je graag je bezighouden met dingen die leuk en gezellig zijn en er wordt nog wel eens gedacht dat een museum iets van vroeger is, muf en stoffig. Maar in Vledder is dat heel anders. Mensen komen soms van heel ver, uit Zeeland, Limburg en zelfs uit Vlaanderen naar ons toe. De glaskunst is zeer populair, de grafiek heel modern en de valse kunst ronduit spannend. We verheugen ons zeer op de komst van de Meppelers.’

HEDENDAAGSE FRANSE GLASKUNST IN VLEDDER (07-05-2007)

Een tentoonstelling van hedendaagse Franse glaskunst wordt in een Nederlands museum niet vaak georganiseerd. Eigenlijk gebeurt dat alleen in Vledder. Frans glas is bont, kleurig en uitbundig, minder sober dan bijv. Fins of Zweeds glas. De Fransen van nu houden niet van kleurloos glas. In de jaren vijftig tot zeventig werd wel veel kleurloos kristal gemaakt, bijv. door Daum Nancy en Baccarat. Maar er was blijkbaar altijd een zekere heimwee naar de kleurigheid van voorgaande perioden, de 'art deco' en de 'art nouveau', zoals Daum dat aan het begin van de twintigste eeuw op de markt bracht.

De Franse glaskunst staat sinds mensenheugenis op een hoog peil. Dat leidt tot hoge prijzen op internationale veilingen. Voor Daum, Gallé, enz. uit de 'art nouveau'-tijd, zo'n honderd jaar geleden, voor 'art deco' uit de tijd tussen beide wereldoorlogen. Maar ook in de tijd daarna komen interessante glaskunstenaars naar voren. In de tweede helft van de eeuw zijn bekende namen Monod, Novaro, Morin. Deze worden door verzamelaars nog altijd begeerd, ook al is het glaslandschap sindsdien weer belangrijk veranderd. De een is doodgeschoten door een van zeer vele Franse jagers die een wild zwijn dacht te schieten, maar een paddestoelenzoekende Franse glaskunstenaar doodschoot. De ander is overvleugeld door zijn leerlingen en de derde is met de VUT, of hoe dat in Frankrijk ook mag heten.

Jean-Claude Novaro werkt nog wel maar zijn werk wordt niet interessanter. Zijn leerling LOUMANI wordt dat wel. Loumani is de man van het beschilderde glas. In hun beginperiode had zijn werk veel te danken aan leermeester Novaro.

Claude Morin is inmiddels opgevolgd door zijn zoon: De als architekt opgeleide NICOLAS MORIN (geboren 1959) houdt de doorzichtigheid van glas in ere. Hij werkte in het verleden met o.a. de bekende (en dure!) Amerikaan Dale Chihuly. Hij laat zich inspireren door de ragfijne webben van spinnen, door abstrakte vormen als bij de schilder Paul Klee, door arabesken en de raadselachtige weergave van het menselijk gezicht, als verbeeld door kunstenaars als Picasso.

In de eerste 'biennale internationale' van de hedendaagse glaskunst in het Musée National Fernand Léger in Biot waren namens Frankrijk o.a. vertegenwoordigd: ERIC LAURENT en ROBERT PIERINI.

ERIC LAURENT (geboren 1959) begon al op zijn dertiende gefascineerd te raken door glas. Hij is nu een kunstenaar die vooral geboeid is door het kontrast van de doorzichtigheid van glas en de absulute ondoorzichtigheid van natuursteen. Hij zoekt een grote gladde kei in een rivierbed, zaagt er delen van weg met een diamantschijf en vult die weer aan met kristal. Deze spannende, monumentale, maar niet bepaald goedkope, skulpturen verkoopt hij via een sjieke Parijse galerie. Gelukkig maakt hij ook kleinere vazen en pafumflacons voor veel lagere prijzen. Zijn vrouw Agnès (1966) assisteert hem daarbij. Glaskunstenaars zijn vaak aardige, open en eerlijke mensen, die geen geheimen te verbergen hebben. Eric en Agnès Laurent zijn daar goede voorbeelden van: Gastvrij, gezellig en altijd in voor een geintje.

Verder is er in Vledder veel nieuw werk van ROBERT PIERINI en diens zoon ANTOINE PIERINI. De twee werken veel samen, maar de zoon is geen navolger van de vader. Antoine zoekt zijn eigen weg en ook hij is een groot talent met veel gevoel voor vorm en kleur. Hij heeft dat ongetwijfeld in zijn genen. Zijn moeder Francine is een zus van de bekende glaskunstenaar Alain Begou.

N.B. De tentoonstelling Frans Glas in Vledder duurt iets langer dan eerder aangekondigd (t/m 10 juni i.p.v 1 juni). De tentoonstelling daarna: FRANK VAN DEN HAM, de bekendste 'glasfuser' van Nederland begint later. Frank zit langdurig in Afrika en zal pas op 10 juni terugkeren. Zijn werk is dan te bewonderen van 13 juni t/m 29 juli 2007.

NAOBERPLICHTEN BESTAAN NOG IN VLEDDER (08-04-2007)

Verfraaiing Dorpsstraat en het Lesturgeonplein zuidzijde.


Vledder is een leuk en aantrekkelijk dorp met veel moois

Maar de Dorpsstraat is niet helemaal zoals je van een groen dorp als Vledder mag verwachten. Daar is wel wat aan te verbeteren.

Jaren geleden was er een gemeentelijk plan om die Dorpsstraat een ‘face lift’ te geven, op te knappen, aantrekkelijker te maken. Daarin was voorzien de bestrating te moderniseren, leukere lantarenpalen te plaatsen en de straat ‘groener’ te maken zonder al te veel schaduw in de tuinen, zonder verlies aan uitzicht, zonder al te veel blad. Dus waren leilinden geprogrammeerd.

Jarenlang gebeurde er niets, het plan lag ergens in een lade. Maar nu is er een mogelijkheid om iedere bewoner van de Dorpsstraat leilinden aan te bieden. Iedereen weet dat leilinden nogal kostbaar zijn. Er zijn mogelijkheden onderzocht om de linden tegen lagere prijs aan te bieden. Onze gemeente wil een financiële bijdrage leveren en werkt mee aan het onderhoud. De provincie zal benaderd worden voor een financiële bijdrage. Er was meteen al een sponsor (Museums Vledder) Later meldde zich een tweede sponsor (RABO-bank West Drenthe). De leverancier van de bomen (Harry Boerhof) vindt het een leuk idee en levert tegen gereduceerde prijs. Het bestuur van Dorpsbelang Vledder steunt het initiatief en verzet het nodige werk. Kortom een breedgedragen bliksemaktie, die doet denken aan de naober-akties van vroeger. Nu niet meer geregeld met de boerhoorn maar met de computer.

Hoe meer mensen mee doen, hoe leuker het wordt. Men denkt dat het aanzien van de Dorpsstraat belangrijk kan verbeteren, dat het dorp er wat rustieker door wordt en aantrekkelijker voor bezoekers. Het woongenot zal er op vooruit gaan (minder lawaai, minder stank door uitlaatgassen, minder roetdeeltjes in de longen) en -niet onbelangrijk- de huizen kunnen bij toekomstige verkoop meer opbrengen.

De bewoners hebben allemaal een briefje in de bus gehad met als keuze mogelijkheid de bomen gratis geplant te krijgen of met een geringe bijdrage per boom. Het blijkt nu dat bijna iedereen het een leuk idee vindt en wel een financiële bijdrage wil leveren of wil helpen met het planten.

Aanstaande woensdag 11 april zal van half vier tot ongeveer acht uur n.m. geplant worden onder de deskundige leiding van Jeroen Faber , een Vledderse die werkt bij het tuincentrum van Harry Boerhof. Zonodig wordt het werk een dag later, donderdag 12 april voltooid, ook weer om half vier. Alle naobers worden verwacht. Ieder ander die mee wil helpen aan de verfraaiing van het dorp is van harte welkom.

Meer info (indien gewenst): 0521 380090 en 0521 383352

JAN CREMER IN VLEDDER (25-03-2007)

Als de narcissen bloeien dan is het bijna april en de winterstop voorbij. Dan gaan de Museums Vledder weer open. Door het broeikaseffekt bloeit alles wat vroeger dan vroeger, maar 1 april blijft gelukkig 1 april. De Museums zijn weer wakker en van woensdag t/m zondag kunt u weer genieten van de glaskunst en de grafiek en u verbazen over of ergeren aan de valse kunst. In de grafiekafdeling van Museums Vledder beginnen ze meteen met een topper: Jan Cremer (1940, Enschedé).

Jan Cremer zat op de kunstakademies van Enschedé, zijn geboortestad, en Arnhem, maar als kunstenaar kreeg hij aanvankelijk niet zijn grootste bekendheid. Hij werd pas een BN-er, bekende Nederlander, na het schrijven van de onverbiddelijke bestseller: ‘Ik, Jan Cremer’ (1964). Een boek met veel seks scènes, waar moeders hun dochters voor waarschuwden, omdat het er nogal ruig toeging. Redenen waarom die dochters (en de moeders) het allemaal gingen lezen. Een politieagent in Hengelo ging het boek in beslag nemen. In de Twentse kranten verschenen ingezonden stukken van bezorgde vaders die ook op morele gronden het boek veroordeelden als funest voor de onbedorven tienerziel. Ook dat stimuleerde de verkoop enorm. Later bleek dat Jan Cremer zelf die stukken had geschreven.

Hij sliep met Jayne Mansfield, volgens sommigen met Marilyn Monroe. Niet iedereen kan die seksbommen uit elkaar houden. Met Jan Cremers commerciële kwaliteiten was ook toen al niet zoveel mis. Later werd hem eens gevraagd wat hij nou zelf leuk vond om te lezen, waarop hij antwoordde: ‘Ik lees niet; ik word gelezen.’ Ook als kunstenaar deed hij de juiste dingen om in beeld te komen: Hij had kontakt met de groten in de schilderkunst als Andy Warhol en Willem de Kooning. Hij hielp Karel Appel bij het maken van een muurschildering op de E55 in Rotterdam; hij assisteerde Bram Bogart. Maar de kwaliteit en het vernieuwende van zijn kunst bezorgden hem ook tentoonstellingen in de topmuseums van Nederland: Stedelijk Museum Amsterdam, Gemeentemuseum Den Haag en het buitenland: Oostende, Boedapest, St Petersburg. In het najaar van 2006 had hij nog een tentoonstelling in het Groninger Museum (‘Zeegezichten’).

Hij woont maar af en toe in Nederland (Amsterdam), de rest van het jaar in NewYork en Parijs. Bovendien reist hij graag. Toch is Nederland vaak het onderwerp van zijn schilderijen en zijn grafiek, Niemand schildert zoveel bloeiende tulpenvelden en ook koeien komen veel voor en frisse Hollandse meiden met niet al teveel om het lijf. Maar ook de Gobi woestijn, de Kaukasus, de Karpaten, Toscane en de Provence beeldt hij graag uit. Hij doet dat nogal heftig, ekspressief en woest, in felle kleuren, waardoor hij wel wordt ingedeeld bij de barbaristen. Barbaars (en commercieel) is ook zijn uitspraak: “Rembrandt, wie is dat?’

En nu krijgt Jan Cremer, inmiddels AOW-er, een museum in Enschedé. Totale bouwkosten 1,2 miljoen euro. Het VVD-raadslid Arnold Enklaar vindt dat maar niks en durft van ‘een matig talent’ te spreken. Aangenomen moet worden dat het daarbij niet gaat om het talent om geld te verdienen, terwijl dat nu juist het terrein is waar VVD-ers verstand van hebben. Ook de Christenunie in Enschedé is tegen, waarbij je kunt vermoeden dat andere motieven dan schilderkunstige een rol spelen.

In totaal maakte hij meer dan 250 bladen grafiek, waarvan een klein deel (enkele tientallen) in Vledder te zien zal zijn. De tentoonstelling is gedeeltelijk te koop, begint op 1 april en duurt t/m eind juni 2007. Elke dag open van woensdag t/m zondag van 11-16 uur.