Museums Vledder

Pers

"Het leukste museum dat we de laatste tijd bezocht hebben", volgens een bezoeker. Twee, eigenlijk drie museums in één gebouw. Op de eerste verdieping: het MUSEUM VALSE KUNST, het enige museum voor valse kunst ter wereld, maar als je binnenkomt wacht je gelijkvloers ook een aangename verrassing: het MUSEUM HEDENDAAGSE GRAFIEK, nog een uniek museum. Andere museums hebben meestal ook wel grafiek, maar zien het niet als hoofdzaak, ze doen het er even bij. In Vledder is het 'core business', een kernactiviteit.

Gelijkvloers vind je ook de derde verrassing: het MUSEUM HEDENDAAGSE GLASKUNST. Niet uniek, want al veel langer bestaat in Leerdam het Nationale Glasmuseum. Vledder is het meest internationaal: de beste Nederlandse glaskunstenaars meten zich met de besten uit de rest van Europa. In Vledder richt zich de aandacht meer op de multipel, in oplaag gemaakte glaskunst, zoals ook bij grafiek van elk kunstwerk een oplage bestaat.

Van een litho van Appel, een ets van Picasso of een zeefdruk van Andy Warhol worden bijv. honderd eksemplaren gemaakt, getekend en ondertekend door de meester zelf, maar elk wel met een verschillend nummer. Het grote voordeel van grafiek en van een multipel in de glaskunst is de veel lagere prijs: een olieverfschilderij van Karel Appel kost twee ton, maar een litho in een oplage van 100 kost maar een honderste daarvan: € 2000. In de museumwinkel van de Museums Vledder kun je het schilderij niet kopen, maar de litho wel.

Hieronder vindt u de persberichten die dit jaar zijn uitgegeven. Persberichten uit voorgaande jaren (sinds 18 juli 2004) zijn ingedeeld naar publicatiejaar. Het bijschrift bij de foto's in de persberichten verschijnt als u de muisaanwijzer op de foto plaatst (niet klikken)

PERSBERICHTEN 2009:

SAXONIA KUNST IN MUSEUMS VLEDDER (06-12-2009)

Elk jaar komt Museums Vledder in december met een tentoonstelling van streekschilders. Schilders van vroeger. De beste schilders van soms lang geleden: Roessingh, Dozy, Van Dulmen Krumpelmann. Maar van die toppers van weleer wordt steeds minder aangeboden. En daarom is het roer omgegooid. Dit jaar hangen er vooral schilders van nu. Vaak met SAXONIA als onderwerp. Onder Saxonia, het mooiste deel van Nederland, wordt verstaan het Zuidwesten van Drenthe (bos en hei) en het Noordoosten van Overijssel (waterland) met zijn vele Nationale Parken, waarbij de Stellingwerven zich zouden kunnen aansluiten.

Clive Miller is een kunstenaar zoals je je een kunstenaar voorstelt. Niemand ziet hem aan voor boekhouder of belastingambtenaar. Bij Clive komt de kunst uit al zijn poriën. Dat schept verwachtingen waarbij de allesoverheersende vraag is: Kan hij ook schilderen en maakt hij goed en interessant werk?

Een bevriende kunstenaar Joop Nijmeijer uit Hoogeveen had eens verteld dat hij zo'n prachtige Clive Miller had aangeschaft. De Markt in Meppel, kompleet met Staphorsters. Zelfs de allesdoormekaarhond die daar vaak loopt was niet vergeten. Werkelijk een topstuk, aldus Nijmeijer. Nu zijn kunstenaars meestal knap kritisch over het werk van kollega's. Maar na deze kollegiale aanprijzing was duidelijk dat Clive Miller in de tentoonstelling niet mocht ontbreken. Joop Nijmeijer en Clive Miller zouden de kern moeten vormen. Een derde Saxoniaan, Frans Bultje uit Meppel, zouden we ook uitnodigen en die drie nog springlevende kunstenaars zouden dan worden aangevuld met Saxonianen die al tot hun voorouders waren vergaderd.

Clive Miller vond het niet zo'n slecht idee: 'Come maar wat outzoeken.' Het Doggersbanks waarmee Clive zich in Meppel verstaanbaar maakt werd ook in Vledder begrepen. Als je zijn atelier aan de Prinsengracht bezoekt trek je al gauw verkeerde konklusies. Het is er overvol, er staat werk van leerlingen, er staat werk van de meester zelf waar nog aan gewerkt moet worden. Maar als je daar doorheen kunt kijken en je maakt een selektie dan staan daar een aantal juweeltjes. En bijna allemaal Saxonia: Zuidwest Drenthe en de Kop van Overijssel.

Dwarsgracht in de regen, Meppel Prinsengracht, Schaatsen op 't Meppeler Diep, Botter in het Zwarte Water bij Zwartsluis, Meppel en zijn toren vanaf de gracht, Rietdekkers, Sluis in Meppel met toren en wit hondje, Sluis in Meppel met zwart hondje, Staphorster boerderij met boerin en kalf, Zonsondergang Staphorsterveld.

Verder een vijftal werken met het landleven als thema met koeien en hooiers. Een fraai en kleurig stilleven: Clive's Studio en een zeer bijzonder werk van net buiten Saxonia: Carnaval in Zwolle.

Clive Miller (geboren 1938 in Bexley in Kent) had ook in de muziek beroemd kunnen worden, speelde samen met Pink Floyd, trad met zijn band op in Zweden en Hamburg, maar koos toch voor de schilderkunst. Kreeg vele prijzen waaronder zoiets als de Prix de Rome, eksposeerde samen met David Hockney en met de Young Artists at the Royal Academy Londen. Een tijdlang zou je hem kunnen indelen bij de zo bekend geworden Pop Artists, maar nu zullen de meeste liefhebbers hem zien als een impressionist met ekspressionistische trekjes.

Nog een Saxoniaan, ook woonachtig in Meppel is Frans Bultje (*1949 Almelo) Opgeleid aan de beroemde Akademie Minerva in Groningen 1970-1977. Hij kreeg opdrachten voor het maken van posters voor Teleac (Beestenspul) en werd leraar aan de RSG (Rijks Scholen Gemeenschap) in Ter Apel en de CSG in Meppel. Daarnaast is hij altijd blijven schilderen. Vooral de natuur van zijn geliefde Reestdal. Er zijn weinig schilders die zo goed koeien kunnen schilderen. Frans is met drie schilderijen vertegenwoordigd.

Met acht werken is Joop Nijmeijer (*1944 Hoogeveen) aanwezig. Zijn werk doet denken aan dat van Helmantel maar is schilderachtiger. Helmantels zijn vaak zo precies geschilderd dat alle leven uit het schilderij is verdwenen. Nijmeijers schilderijen leven. Nijmeijer zet forsythia's in zijn atelier en wacht net zo lang tot ze precies het tere geel vertonen dat hij wil schilderen. Zijn werk is opgenomen in belangrijke kollekties: Sarah Lee - Douwe Egberts, ING, Bariet en kollekties in het buitenland (Amerika, Zweden) In Nederland eksposeerde hij bij gerenommeerde galeries (Ina Broerse Laren, De Vlierhove Blaricum, Het Blauw Laaken Heusden a/d Maas, Art Options Wijk bij Duurstede, Wiek XX Nieuwe Schans).

Verder is er ook toch nog wel aardig wat werk van schilders van vroeger: J.A. Bakker (Noordwolde), J.J. v.d. Sande Bakhuysen, Alphonse Stengelin, Tavenraat, Arie van der Boon, Jaap Does, Jan Zondag, Piet Zwiers. Interessant werk met Saxonia dorpen als Giethoorn, De Wijk en Vledder, maar ook landschappen daarbuiten: Valthe, Marken, Zeegse, Hooghalen, Vries, Havelte.

DUITSE BELANGSTELLING VOOR SAXONIA (22-10-2009)

Vandaag heeft de reisafdeling van de Hessische Rundfunk een programma opgenomen van het gebied dat steeds meer in de belangstelling staat van buitenlandse toeristen: Saxonia. Het gebied dat een komplete vakantie garandeert. Het gebied van Zuidwest Drenthe, Noordoost Overijssel en de Friese Stellingwerven.Enkele maanden geleden werd hier gefilmd door een filmploeg van Vlaanderen Vakantieland, inmiddels met veel sukses uitgezonden op België I. Nu was het de beurt van de oosterburen uit Frankfurt am Main.

Henk Plenter van Museums Vledder kreeg een telefoontje. Of ze het Valse Kunst mochten opnemen. Plenter was daar niet tegen en er werden ook vele 'Schüsse' van de vele valse werken geschoten; tijdens één van de vele groepsrondleidingen van die dag.

Maar Plenter wilde graag meer. Als lid van het Toeristisch Platform Westerveld Drenthe wilde hij ook graag Saxonia promoten als veelzijdig fietsgebied. Vlak bij elkaar liggen daar de Nationale Parken Drents-Friese Wold, Dwingelderveld en de Wieden Weerribben. Bos, heide en waterland op fietsafstand van elkaar. En fietsen kunnen Duitsers tegenwoordig ook. Nu op hun eigen fiets of op een fiets die ze netjes gehuurd hebben. Maar Duitsers hebben ook iets met water. Na overleg met Gabriëlle Esselbrugge werden ook nog enkel prachtige 'Schüsse' gemaakt van een tocht per fluisterboot door het herfstige Giethoorn. Gabriëlle had gezorgd voor warme chocolademelk en Gieterse brokken die tijdens de tocht veel Duitse waardering oogstten. Maar het tochtje zelf werd door 'Reisejournalistin' Monika Birk, die toch al heel veel moois heeft gefilmd, kort samengevat als 'super'.

Het programma zal ook in Nederland te zien zijn: ZDF zal het uitzenden vóór het begin van het volgende toeristenseizoen in het voorjaar van 2010.

WEEK VAN DE GESCHIEDENIS (08-10-2009)

ZATERDAG 17 OKTOBER OPENINGSFEEST TROUWZAAL
THE OAK AND THE ASH zang en luit

Zaal open 19.30 uur
Toegang € 7 (gratis koffie , thee, frisdrank)

OP 17 OKTOBER 2009 IS HET DE HELE DAG DOOR FEEST IN MUSEUMS VLEDDER

'Live music' zal die dag ekstra bijzonder maken. Het Akkordeon Duo Evergreen (foto rechts) zal optreden, gevolgd door The Oak and the Ash (zang en luit) met oude Engels Schotse en Ierse liederen.(Foto links)
The Oak and the Ash zullen ook 's avonds om 20.00 uur optreden. Zaal open 19.30 uur. Gratis (koffie , thee en een drankje)

Vanaf 11.00 uur: Museums Vledder zijn open.
11.30-15.30 UUR: Rondleidingen door het Museum Valse Kunst. Voor kindergroepen is er een aparte rondleiding. Het is immers OKTOBERMAAND KINDERMAAND. Kinderen van 4-12 kunnen gratis naar binnen.

14.00 - 15.30 UUR : Akkordeonduo EVERGREEN speelt melodieën van vroeger.
16.30 - 17.00: THE OAK AND THE ASH: Historische Ierse, Schotse en Engelse liederen (zang en luit). Een voorproefje voor hun optreden 's avonds in de Trouwzaal van Museums Vledder. Aanvang 20. 00 uur. Zaal open 19. 30 uur. Toegangsprijs € 7, 00 Reserveren 0521 38 33 52

VUELTA (27-08-2009)

Ter ere van de start van de Vuelta, de Ronde van Spanje heeft Museums Vledder een kleine grafiektentoonstelling ingericht van Spaanse en Spaanstalige kunstenaars. Een van de bekendste van de generatie na de toppers Miró en Picasso is Antonio Saura (1930-1998). Hieronder ziet u Dama I, de schoonheid die de etappewinnaar beloont met een zoen.

De verbondenheid van Saura met Nederland blijkt uit het volgende werk: een brief aan een door hem bewonderde voorganger: Rembrandt van Rijn.

Saura, Poste Centrale Rembrandt van Rijn (litho)

Samen met ander werk te zien in het Museum Hedendaagse Grafiek van Museums Vledder.

FEEST IN MUSEUMS VLEDDER (17-08-2009)

Op woensdag 19 augustus is er de hele dag muziek te horen zoals dat hoort bij een feest, maar natuurlijk zijn er ook rondleidingen door de Valse Kunst afdeling. Daar komen immers de meeste bezoekers voor.

Die dag wordt in Museums Vledder de kunst voor het oog gekombineerd met de kunst voor het oor. Dat past goed bij het thema Duusternis en Laokeblad, het thema van Westerveld Drenthe als kulturele gemeente van Drenthe in het jaar 2009.

RTV Drenthe Radio geeft akte de presence door de ochtend uitzending De Brink van die dag van 10-12 uur te verzorgen vanuit Museums Vledder.

'Live music' zal die dag ekstra feestelijk maken. Het akkordeon duo Evergreen uit Hoogeveen zal optreden, gevolgd door The Oak and the Ash (zang en luit) met oude Engels Schotse en Ierse liederen. 's Morgens zal dat tussen de bedrijven door te horen zijn op RTV Drenthe. Ook 's middags worden de bezoekers tussen de rondleidingen door vergast op muziek.

The Oak and the Ash zullen ook 's avonds om 20.00 uur optreden in de Trouwzaal van Museums Vledder. Zaal open 19.30 uur. Reserveren 0 52 1 38 33 52

Het schema voor die dag ziet er dus als volgt uit:

Vanaf 10.00 uur; Museums Vledder zijn open (Normaal pas om 11)
10.00-11.00 uur: De Brink deel 1 met o.a. De aquarellist van Vledder, Henk Pries, gaat kijken bij de toren van Vledder die ook te zien is in zijn werk en Duo Evergreen speelt bekende melodieën van vroeger.
11.00-12.00 uur: De Brink deel 2 met o.a. The Oak and the Ash, de burgemeester van Westerveld, Mevrouw Tryntsje Slagman en een bezoek aan de molen van Vledder, de enige Drentse molen die gebouwd is door de bewoner (George Nijman).
11.30-15.30 UUR: Rondleidingen door het Museum Valse Kunst
14.00 - 15.30 UUR : Akkordeonduo EVERGREEN speelt melodieën van vroeger
16.30 - 17.00: THE OAK AND THE ASH: Historische Ierse, Schotse en Engelse liederen (zang en luit). Een voorproefje voor hun optreden 's avonds in de Trouwzaal van Museums Vledder.
Optreden THE OAK AND THE ASH. Aanvang 20.00 uur. Zaal open 19. 30 uur.

Toegangsprijs: € 7, 00
Reserveren: 0521 38 33 52

SIMON VINKENOOG (30-07-2009)

Onlangs overleed Simon Vinkenoog. Vooral bekend als dichter, maar ook aktief als kunstenaar. In Museums Vledder wordt hij herdacht met een groot olieverf schilderij. Simon Vinkenoog heeft het geschilderd zo'n 25 jaar geleden, zij het maar zeer gedeeltelijk. Zijn kreatieve bijdrage is te vinden in het boek dat hij op zijn schoot heeft. Op de rechterbladzijde staat 'Love is Life' en op de linker 'AM * dam' , zijn woonplaats. Onderaan heeft hij in duidelijke blauwe letters zijn naam geschilderd. Toch is het schilderij niet van hem. Het is geen zelfportret. Achterop staat de signatuur van de maker: de in Engeland geboren, maar in Meppel wonende kunstenaar Clive Miller. Op het eerste gezicht lijkt het een valse Simon Vinkenoog die zijn eindbestemming heeft gevonden in het Museum Valse Kunst in Vledder. Maar daar hangt hij niet. Hij heeft een plaatsje gevonden tussen de grafiek en multipels van de kollektie Leo van de Giessen, die nog tot eind augustus te zien is in het Museum Hedendaagse Grafiek van Museums Vledder.

GRATIS FEEST (19-07-2009)

Museums Vledder geeft twee keer een feest:

Op woensdag 19 augustus wordt de kunst voor het oog gekombineerd met de kunst voor het oor. Dat past goed bij het thema Duusternis en Laokeblad.
Op zaterdag 17 oktober wordt dat herhaald in het kader van De Week van de Geschiedenis en (voor de kinderen) de maand van het kind: Oktobermaand Kindermaand. 'Live music' zal die dag ekstra bijzonder maken. 's Middags speelt het akkordeon duo Evergreen uit Hoogeveen, gevolgd door The Oak and the Ash (zang en luit) met oude Engels Schotse en Ierse liederen. Gratis voor bezoekers.

The Oak and the Ash zullen beide dagen ook 's avonds om 20.00 uur optreden. Zaal open 19.30 uur. Toegang € 7 ( koffie , thee gratis). Reserveren gewenst: 052 1 38 33 52

SAMENWERKINGSPARFUMFLESSENTENTOONSTELLING (28-06-2009)

(De titel is kandidaat voor de langstekrantenkoppenkompetitie)
In samenwerking met het Parfumflessenmuseum in Winkel organiseert Museums Vledder deze tentoonstelling. Laatste dag 29 november 2009. Onze eigen kollektie aangevuld met objekten uit Winkel.

De geschiedenis van de parfumfles loopt parallel met die van de parfum. Parfum wordt vooral geassocieerd met mooie vrouwen, maar ook lelijke mannen probeerden lekker te ruiken. Keizer Napoleon (1769- 1821) smeerde elke dag een friktion in zijn haar. Een fles vol. Toch was hij een 'he-man', een echte macho. Hij was gek op geurtjes. Als hij na een van zijn vele bloedige veldslagen huiswaarts keerde, schreef hij aan zijn geliefde: 'J' arrive, ne te lave pas.' (Ik kom naar huis, was je maar niet meer.)

Een andere Franse vorst, Lodewijk XIV (1638-1715) had ook wel een paar redenen om vieze geurtjes weg te werken. In zijn prachtige paleis Versailles waren eigenlijk geen WCs. In zijn kamer had hij als enige een eigen kakstoel. Zijn 10.000 hovelingen hadden er geen. Die kakten en piesten vrolijk in 't rond: op de trappen, achter de heggen of op het gazon. Nou is hondenstront al vies, maar dat van de mens is nog een stuk viezer. Iedereen moet daar zijn uitgegleden over het spul, iedereen had het aan de sjieke schoenen.

Bovendien geloofden velen dat je van het wassen van lijf en leden ernstig ziek kon worden. Versailles stonk dus aan alle kanten. Een uur in de wind. Omdat er met de neuzen van de mensen toen niet zo veel mis was, gebruikten ze veel parfum. De moderne parfumindustrie is dus ook in Frankrijk ontstaan. En nog steeds komt veel parfum uit Frankrijk.

Nederland had niet veel met parfum. Parfum was een luxe artikel en gericht op verleiden en dus zondig volgens de kerk. Bovendien vinden Nederlanders de geur van koeienstront best lekker. Een landelijk geurtje als je tussen de weilanden fietst hoort erbij, vinden wij Nederlanders. Wij zijn een zuivelland: ruik je koeien, dan wordt er geld verdiend. Wij hadden dan ook maar één bekende reukwaterfabriek: J.C. Boldoot. Die fabriek is groot geworden door de verkoop van eau de cologne. De geur daarvan was de enige die je als vrouw kon verspreiden in het Calvinistische en Roomse Nederland. Franse parfums waren veel te wuft voor de kerk. En ook in de nauwe straatjes van onze stadjes en dorpen heersten de door de kerk opgelegde normen en waarden.

Parfum wordt verkocht in flessen en in Nederland waren die sober en simpel van vorm. Meestal rond en met een eenvoudige dop. Als je een mooi gevormde Boldoot fles vindt met een leuke dop of in een fraai doosje, dan kun je er zeker van zijn dat die voor eksport bedoeld is.

Nee, dan de Fransen. Die leven zich helemaal uit in het bedenken van steeds mooiere of steeds meer buitenissige flessen en verpakkingen. Beroemde glasfabrieken als Baccarat, Daum, Sèvres; beroemde (glas)kunstenaars als Emile Gallé (1846-1904), René Lalique (1860-1945), Salvador Dali (1904-1989), Niki de Saint Phalle (1930-2002) en Véronique Monod (geb. 1954) ontwierpen fraaie flessen die nu zeer gezocht zijn.

Veel mensen vinden het zonde om zo'n mooie verpakking of zo'n leuk flesje weg te gooien en bewaren ze. Anderen gaan een stapje verder en slaan aan het verzamelen. Geliefde en zeldzame eksemplaren worden duur verkocht op hobbybeurzen en veilingen.

Een Baccarat fles Syriana uit 1913 van 10,2 cm hoog bracht in Amerika op € 4.290
Een Baccarat fles Cyclamen (Elisabeth Arden) van 12.7 cm uit 1938 slechts € 3.544
Een Baccarat Godet (12 cm hoog) uit 1927 zelfs € 10.214 (veiling Drouot , Parijs)
Een Lalique fles, L.P. Piver, Scarabée van 8 cm uit 1941 (ook bij Drouot): €5.793
Een Lalique Tokalon Petalia, 9,5 cm hoog uit 1925: €6.250
Verzamelaars moeten wel geduld hebben, hoe langer je wacht, hoe hoger de prijs wordt.

Parfumfabrikanten en -handelaren werken vaak onder hun eigen naam Guerlain, Fragonard, Lancôme, Molinard, Coty, Yves Rocher, Nina Ricci, Estée Lauder, Payot, enz. Soms ook zijn ze bekend geworden als modeontwerpers, modekoningen: Dior, Balmain, Yves St Laurent, Schiaparelli, De Givenchy, Versace, Paco Rabanne, Karl Lagerfeld. Dan zijn er de sportsterren: Gabriela Sabatini (tennis) en David Beckham (voetbal). Boss en Van Gils zijn kledingfabrikanten. Lalique is een vroegere glaskunstenaar en nu nog steeds een glasfabriek. Ze maakten ook parfumflesjes in opdracht voor bijv. Nina Ricci. Nu verkoopt Lalique onder eigen naam ook zelf parfums, vaak in leuke flesjes.

Museums Vledder toont ook werk uit de eigen kollektie. Uit vele landen:Tsjechië, Spanje, Nederland, Marokko, Egypte, maar vooral Frankrijk: Eric Laurent heeft er al veel andersoortig glas laten zien in Vledder, maar voor Véronique Monod is het de eerste keer.

Dierenleed

Voor Chanel No. 5 werden vroeger Civetkatten afgeranseld. De angstklieren van deze aardige beesten scheidden dan een substantie af die gebruikt werd voor de fabricage van dit bekende parfum. Dat gebeurt niet meer. Het spul wordt nou synthetisch gemaakt. Jaren geleden al zagen wij bij parfumfabriek Fragonard in Grasse een wandkaart met daarop alle basisgrondstoffen. Het was een kaart van de Chemische Fabriek Naarden.

ARTE POVERA, NOUVEAU RÉALISME (14-06-2009)

Op-Art, Kinetische kunst, Pop-Art.
In MUSEUMS VLEDDER
(de Kollektie Leo van de Giessen, kunstverzamelaar uit Zwolle)

Leo van de Giessen houdt van muziek. Daarom werd hij musicus. Hij werd ook muziekleraar om zijn liefde voor muziek op anderen over te dragen. De stap tussen kunst die je waarneemt met het oor, de muziek en de kunst die je waarneemt met het oog, schilderijen en beelden, is niet zo groot. En dus heeft de musicus Leo van de Giessen ook daar veel belangstelling voor. Dat leidde tot het veelvuldig bezoeken van kunsttentoonstellingen en galeries en ook wel tot aankoop van kunst. Ook de weg naar kunstveilingen werd gevonden en zo ontstond de Kollektie Van de Giessen. Vledder ligt niet zo ver van Zwolle en Leo van de Giessen dook daar vaak op. Hij was een trouwe bezoeker van Museums Vledder. Dat kontakt leidde tot een tentoonstelling.

Het verzamelgebied van Van de Giessen beslaat een aantal stromingen uit de tweede helft van de twintigste eeuw. Met zorg bijeengebracht en met een goed gevoel voor wat sterk genoeg zou blijken te zijn om ook na jaren nog te boeien.

Na de Tweede wereldoorlog waren 'lyrisch abstrakten' als Manessier, Estève, Poliakoff, De Staël, Zao Wou-Ki al heel snel niet meer de laatste mode. Zij werden opgevolgd door de 'Nouveaux Réalistes' als Yves Klein, Arman, Daniel Spoerri en Jean Tinguely.

Zij wilden iets nieuws en waren wat flauw van abstrakte wazigheid van de mindere goden die bovengenoemden navolgden. Als je niet kunt schilderen dan smeer je maar wat op het doek en noemt het lyrisch abstrakt. Tot in onze eeuw heb je die types. De nouveaux réalistes doorzagen de truuk en sloegen een andere weg in. Maar zij wilden ook niet de richting in van de droomwereld van surrealisten of magisch realisten. Hun realisme moest verband houden met het gewone dagelijkse leven en was gebaseerd op gebruiksvoorwerpen of gereedschappen. Allerlei dingen (bijv. horloges, verfkwasten, gereedschappen) werden in kunsthars gegoten of opgestapeld tussen doorzichtige plexiglas platen door Arman. Tinguely bouwde grote bewegende machines van afgedankt oud ijzer, Spoerri maakte schilderijen met daarop het niet afgewassen bord, waar hij net van gegeten had, samen met het bestek. Hij schilderde dat niet, maar plakte de zooi zelf op het doek; dat was een stuk realistischer.

Ook de PopArt wilde terug naar het leven van alle dag zoals dat door de massa werd beleefd. Weg met de verheven elitaire kunst uit de museums die alleen door ingewijden werd begrepen en bewonderd. De thema's van de Pop Art kunstenaars zijn ontleend aan advertenties, de tv, de krant en de stripverhalen. Andy Warhol maakte zijn soepblikschilderijen, zijn zeefdrukken van bekende personen in de schreeuwende kleuren van de reklame, Roy Lichtenstein blies plaatjes uit stripverhalen op tot grote schilderijen. Claes Oldenburg maakte metershoge beeldhouwwerken van hamers, schroeven en schroevendraaiers, zagen en kombinatietangen. Tom Wesselmann en Allen Jones deden pin-ups in gestileerde vormen en bonte kleuren.

In Italië gebeurde iets dergelijks in de 'Arte Povera' (arme kunst). De kunstenaars zochten hun heil in kunstwerken die van vergankelijke materialen waren gemaakt als stro, gras, takken en hout. Geen kunst voor de eeuwigheid. Fluxus kunstenaars gingen nog wat verder. Hun kunst was nog wat kortstondiger. De kunst was het gebeuren zelf, het ontstaan, soms 'happening' genoemd. Kunst was een momentopname. Het gebeuren had vaak raakvlakken met toneel en muziek. Joseph Beuys, Yoko Ono en Ben (Vautier) en in Nederland Stanley Brouwn, Robert Jasper Grootveld en Wim T. Schippers zijn vaak bij Fluxus ingedeeld.

De Op Art en de kinetische kunst beweegt (door de wind of een motor) of lijkt te bewegen (door gezichtsbedrog of doordat de toeschouwer beweegt).

De bekendste Op-Art kunstenaars werden de in Hongarije geboren Franse kunstenaar Victor Vasarely, diens zoon Yvarral en de Britse Bridget Riley. Kinetische kunst werd gemaakt door Yaacov Agam uit Israël, Jesús Rafael Soto uit Venezuela, de Zwitser Jean Tinguely met zijn uit oud roest opgebouwde machines en de Amerikanen Alexander Calder en George Rickey met hun door de wind bewogen mobiles.

>MUSEUMSISSIMO (06-06-2009)

De uitzending van Bartissimo op TV Drenthe van donderdag 11 juni 2009 is gewijd aan Museums Vledder. De eerste uitzending duurt van 18.45 uur - 19.03 uur.

Sophie Timmer spreekt met Henk Plenter over de nieuwste ontwikkelingen in Museums Vledder. Later op de avond wordt de uitzending een aantal keren herhaald.

De volgende dagen kunt u ook nog kijken via de website van RTV Drenthe (klik op Televisie in de rubriek Uitzending gemist, klik op Bartissimo en vervolgens op 11 juni 2009)

EEN MUSEUM VOOR MUSEUMHATERS (02-06-2009)

De maanden april en mei leverden Museums Vledder recordbezoekersaantallen op. En dat ondanks het mooie weer. Het voorjaar was dit jaar niet onaardig: weinig regen en veel zon.

De gemiddelde temperatuur in mei was met 13,8 graden flink warmer dan normaal (12,7) en de zwaarste regendagen 25 en 26 mei vielen op maandag en dinsdag, de dagen waarop Museums Vledder gesloten is. De maand april was de warmste sinds 1706 als we 2007 even niet meerekenen. Gemiddeld meer dan vier graden te warm. April 2009 was in Noord Nederland ook nog eens zeer droog.

Het was dus geen typisch museumweer.

Het aantal bezoekers in april bedroeg 2054 (vorig jaar 1784, en dat was ook al een record). In mei waren er nog meer: 2079. Niet slecht voor een dorpsmuseum dat alleen met vrijwilligers werkt.

Die zijn er ook verbaasd over. Hieronder vindt u misschien de verklaring.

Waar zijn toch die spannende rondleidingen?

Waar is toch dat museum waar zoveel gelachen wordt?

Welk museum wordt zelfs leuk gevonden door museumhaters?

Zoek niet langer. Kom naar Vledder!

Museum Hedendaagse Grafiek

Museum Hedendaagse Glaskunst


Museum Valse Kunst

MEERTBLEUIERS (23-04-2009)

Bosmèeiers,

Vledder wordt in't veurjaor opsierd met meertbleuiers, in 't Hollaands: narcissen. Ze bluit ok nog wal in april. Het hiele veurjaor zöt Vledder d'r uut as of 't feest is. Overal bluit die prachtige bloemen. Miestentieds geel van kleur, smangs wit, of geel met een oranje kelkie. Dat hew te daanken an de vroggere gemiente Vledder, waor as bliekbaor wat volk warkte die heur gemiente mooi maeken wolden en mooi wolden holden. De meinsen in Vledder geneuten daorvan en deden d'r ok an met, deur zölf bollen te poten. Een jaor of wat leden hef de oldejaorsclub De Euliebol nog ies een maol duzenden bollen de grond in stopt. Hiel Drenthe wet dat underhaand en aj in't vrooge veurjaor een toertie wilt maeken met de auto of op de fietse dan moej Vledder niet overslaon. 't Is ok een stuk dichterbij as de Keukenhof en, niet onbelangriek, het kost niks.

Ieder jaor komt aal die bloempies vanzölf weer, aj ze maor na de blui laot ofstarven. Ie moet ze niet te vrog gaon mèeien. Dat wet underhaand iederiene, behalve bliekbaor het bosmèeiervolk. Dat bent aordige jongs. Die doet belaangriek wark en moet de boel netties holden. Met de koptillefoon op en het bosmèeiapparaat um de nak gaot ze de roegte te lief. Dunne sprieten zal miestentieds wal gres wezen en dikke sprieten bent de meertbluiers, de narcissen. Daor moej nog een week of wat vanof blieven. In Vledder gung dat weer mooi mis. Kiek maor ies naor de foto. Wat doej d'r an? Een weke laank gien bosmèeien, maor met de prikstok zwarfvuul an pikkelen? Daor bent ze bliekbaor niet zo drok op. Bosmèeien of op een mesienegie zitten en de barms ofraggen is ja veul mooier. Eerst de melkpakken en blikkies oprumen, hebt ze niet veul met. Het mesienegie boekst d'r wal overhen. Laeter ligt d'r dan duzend stukkies van melkpakken en blikkies, maor dat is heur ofdieling niet. Daor bent ze niet veur ansteld. (Of toch wal?)

KUNSTWERK NIEUWE RAADHUIS GEMEENTE WESTERVELD DRENTHE IN DIEVER (16-04-2009)

Moi allemaol,

Wij van Museums Vledder holdt van mooi. Drenthe is mooi en daorum zit wij daor ok. Maor Drenthe blef aaltied achter wat betreft het mooi maken deur kunst. De mieste centen wordt deur Den Haag oetgeven an projekten in 't westen van 't laand. Noord-Nederlaand wordt ofschötteld. Dus moew 't hier zölf maor een beetie doen. Daorum wollen wij een kadogie anbieden an de gemiente veur het neie gemientehuus van de gemiente Westerveld Drenthe in Diever. Dat idee weur veurlegd an glaskunstenares Hermione Velthuis, die as aaltied kreatief metdacht. Daor kwam uut dat wij samen wat an zolden bieden en ok samen de kosten zolden dragen.

Museums Vledder heeft een glasmuseum als afdeling. Wij kregen gratis aangeboden enkele ramen afkomstig uit een Katholieke afbraakkerk in Nijmegen. De kern van het nu aangeboden kunstwerk is het cirkelvormige glas in lood venster met een diameter van 70 cm uit deze kerk.

De kunstenares heeft daar een hedendaagse aanvulling op gemaakt, waarin de kleuren van de kern terug te vinden zijn. Kleuren die ook voorkomen in het wapen van de gemeente Westerveld Drenthe. Het geheel zal worden uitgevoerd in roestvrij staal en glas. De kunstenares werkt daartoe samen met S & K Maatwerk, Sterk in RVS, een jong bedrijf uit Hoogeveen. Het werk van Hermione Velthuis is te zien in talloze openbare gebouwen in en buiten Drenthe. In de Beeldentuin van Museums Vledder is een overzichtstentoonstelling van haar recente werk.

Het werk in de hal bij de deur naar de burelen

Het symbool in het oude kerkraam is de z.g. Bowen Knot (knoop), volgens Wikipedia ook wel bekend als 'Saint John's Arms', Het wapen van de apostel Johannes en als zodanig zal het wel in dat kerkraam zijn opgenomen. Het is een oneindige knoop, je kunt alle bochten eruit halen en dan wordt het een cirkel: de oneindigheid. Het is zeker een godsdienstig symbool dus. Het is te vinden in het wapen van de familie Bowen uit Wales en ook het symbool van de Bowen Press, een (kinderboeken)uitgeverij in Engeland. Het is ook een teken dat bescherming zou geven.

Het symbool komt voor het eerst voor in Zweden tussen 400 en 600 AD. In Finland komt het voor op huizen en schuren om ze te beschermen tegen boze geesten en ongeluk. Het staat ook op Finse munten van vóór de Euro. Het wordt in Skandinavië gebruikt op aanwijsborden voor kultureel erfgoed. Apple computers gebruikt het op een van de toetsen.

De kunstenares Hermione Velthuis en Museums Vledder bieden dit kunstwerk aan ter verfraaiing van het nieuwe gemeentehuis. Bekijk ook even de webstee van de kunstenares: www.ottohuis.nl

ALS MUSEUMS VLEDDER WEER OPEN GAAT IS HET LENTE! (29-03-2009)

Frankrijk is een van de beste landen voor glaskunst. En dat is al zo sinds de 19de eeuw, de eeuw van Daum Nancy, Gallé, Lalique en Legras, de art nouveau kunstenaars. De Franse glaskunstenaars van nu beheersen de techniek van vroeger. Daardoor is hun werk technisch van een hoge kwaliteit. De moderne opvattingen over glaskunst kunnen zij daardoor gemakkelijker vormgeven.

Museums Vledder heeft wat met de hedendaagse Franse glaskunst. De eerste tentoonstelling van 2009 is er aan gewijd. Van 1 april t/m 28 juni is weer veel nieuw werk te zien. Het meest opvallende werk bij binnenkomst is het werk van Ada Loumani die zich o.a. laat inspireren door bekende kunstenaars onder zijn voorgangers. Zijn graalvazen zijn soms meer dan een halve meter hoog en van een adembenemende schoonheid. Het werk van de Pierini's (Vader Robert en zoon Antoine) is van kleiner formaat, maar zeer verfijnd, zonder peuterig te worden. De overal bekende Nicolas Morin toont nieuw werk, net als Gabriël Milesi. Ook Gérald Vatrin, die vorig jaar een grote overzichtstentoonstelling had in Vledder en Leerdam, is er weer bij. Het werk van Jean Michel Operto lijkt veel op het werk dat hij al eerder toonde, wordt zeer gewaardeerd door onze bezoekers. Dit zal voorlopig de laatste keer zijn, hij heeft zijn oven gedoofd. Een van de vele glaskunstenaars in moeilijkheden door de crisis.

In de Beeldentuin wordt als vanouds vooral het monumentale werk van Hermione Velthuis getoond. Haar tuinschilderijen en skulpturen in glas en roestvrij staal verlevendigen tuin en park . Zij fleuren de tuin enorm op vooral in het kleurloze winterseizoen.

FRANK VAN RIJN VERTELT OVER ZIJN REIS DOOR AFRIKA (23-03-2009)

Frank van Rijn, de wereldfietser, zal op 3 april vertellen over zijn reis van zo'n 12.500 km van Caïro naar Kaapstad. Hij zal aan de hand van dia's ons meenemen naar de Afrikaanse binnenlanden in de tijd dat daar nog weinig asfalt lag en dat mobiele telefoons en internet alleen in science fiction voorkwamen.

In Soedan en Noord Kenia reed Frank ruim 2000 km onafgebroken over zand- en keienpaden waar in de uiterst primitieve dorpjes nauwelijks voedsel of drinkwater te vinden was.

De manier waarop Frank hierover kan vertellen staat garant voor een zeer boeiende avond. De lezing wordt georganiseerd door Moe's tuin en Museums Vledder en zal worden gehouden om 20.00 uur op vrijdag 3 april in het theehuis van Moe's tuin , de Hoek 41 te Vledder. De entreeprijs bedraagt € 8,-. Gezien de verwachte grote belangstelling is reserveren vooraf noodzakelijk: 0521 38 00 90